Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2018 r. (sygn. akt III SA/Gd 389/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę K. W., który domagał się uchylenia mandatu karnego [...]. Sąd uznał, że sprawa nie należy do jego właściwości i odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej w skrócie jako "p.p.s.a.").
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 czerwca 2018 r. Jednocześnie błędnie pouczono skarżącego o możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie, gdyż prawidłowe pouczenie o środkach zaskarżenia ww. postanowienia winno wskazywać na możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, obwarowanej przy jej sporządzeniu przymusem adwokacko-radcowskim.
Stosując się do pouczenia skarżący w dniu 3 lipca 2018 r. (data stempla pocztowego) wniósł sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi.
Sąd uznał, że pismo skarżącego zatytułowane "zażalenie" należy uznać za skargę kasacyjną, ponieważ taki środek zaskarżenia przysługiwał skarżącemu (zarządzenie z dnia 9.07.2018 r. – k. 17 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 173 § 1 i § 2 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, którą sporządził osobiście, natomiast z akt sprawy nie wynika, aby był osobą uprawnioną - w myśl cytowanych przepisów - do sporządzenia takiej skargi.
Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1 i § 2 p.p.s.a. jest wadą tego środka zaskarżenia, uzasadniającą jego odrzucenie. Zgodnie bowiem z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej przez skarżącego, jej wniesienie należy uznać za niedopuszczalne na mocy powołanych przepisów, co obliguje Sąd do orzeczenia o jej odrzuceniu.
W okolicznościach sprawy należy jednak podkreślić, że skarżący nie został prawidłowo pouczony o tzw. przymusie adwokacko-radcowskim przy sporządzeniu skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 20 czerwca 2018 r. (sygn. akt III SA/Gd 389/18), gdyż pouczenie dotyczyło możliwości złożenia zażalenia, które nie jest obwarowane takim przymusem. W zaistniałej sytuacji, w związku z upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, Sąd wskazuje, że skarżący może skorzystać z instytucji przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, stosownie do wymogów określonych w art. 87 p.p.s.a.