Uzasadnienie
M. R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie z dnia 9 listopada 2017 r. (nr [...]) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 29 czerwca 2017 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.
Po wniesieniu skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze – działając w trybie autokontroli na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. – dalej: "p.p.s.a.") – postanowieniem z dnia 12 stycznia 2018 r. (nr [...]) uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i stwierdziło, że działanie Kolegium nie miało miejsca bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W piśmie z dnia 29 stycznia 2018 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa przedmiotową skargę i wnosi o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 wskazanego przepisu.
Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości postępowania jest uwzględnienie przez organ skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., czyli zastosowanie przez ten organ tzw. instytucji autokontroli (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 184, 436-437). Skorzystanie przez organ, którego decyzję lub postanowienie zaskarżono, z autokontroli poprzez uchylenie zaskarżonego aktu, powoduje wyeliminowanie tego aktu z obrotu prawnego, w konsekwencji czego brak jest przedmiotu postępowania przed sądem administracyjnym, co prowadzi do umorzenia postępowania z uwagi na treść art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu brak było podstaw, aby niniejsze postępowanie sądowe nadal się toczyło. Ponadto – w niniejszej sprawie - pełnomocnik skarżącego w związku z wydaniem w trybie autokontroli ww. postanowienia z dnia 12 stycznia 2018 r., cofnął skargę.
W świetle powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.
W przedmiocie kosztów postępowania Sąd rozstrzygnął w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 54 § 3 p.p.s.a., co miało miejsce w niniejszej sprawie.
Na zasądzoną kwotę kosztów postępowania składają się: wynagrodzenie adwokata w kwocie 480 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego adwokatowi oraz uiszczony przez skarżącego wpis w wysokości 100 zł.