Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańskuz 15 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 393/19

Uzasadnienie

Skarżący A. B. wniósł skargę, domagając się ukarania karą grzywny Kierownictwa Starostwa Powiatowego. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 5 czerwca 2019r. rozmawiał z kilkoma osobami z wymienionego organu i w trakcie rozmowy doszło do ujawnienia szeregu błędów, które nie zostały naprawione. Za błędy organu odpowiada jego szef lub kierownictwo.

Starosta przesłał powyższą skargę do sądu, dołączając notatkę służbową z 5 czerwca 2016r. zawierającą ustną skargę skarżącego A. B. na działania pracowników Starostwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zainicjowana skargą sprawa mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§ 1), przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Stosownie natomiast do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają ponadto w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Wniesiona przez skarżącego skarga do sądu administracyjnego stanowi wyraz jego niezadowolenia ze sposobu załatwienia skargi dotyczącej działań Starostwa Powiatu. Skarga ta (złożona ustnie i zaprotokołowana w formie notatki urzędowej) stanowi skargę w rozumieniu przepisów działu VIII k.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski".

W orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi żadnych wątpliwości to, że postępowanie w sprawie skarg i wniosków objętych działem VIII k.p.a. nie podlega kontroli sądów administracyjnych (por. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2012r. II OSK 2692/11 - orzeczenia.nsa.gov.pl)

Skoro złożona przez skarżącego skarga dotyczyła działań administracji publicznej w formie prawnej niepoddanej przez ustawodawcę kontroli sądu administracyjnego, należało stwierdzić, że skarga ta nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.