Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania W. S., decyzją z dnia 24 maja 2004 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., oraz art.36, art.38 i art.39 ust.3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (jednolity tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 71 poz.838 z póź11.zm.) uchyliło w całości decyzję Dyrektora Zakładu Komunalnego w S. Zarządu Dróg i Zieleni dnia 10 grudnia 2003 r. nr [...], nakazującą odwołującemu się przywrócenie pasa drogowego do stanu poprzedniego, przez usunięcie skrzynek elektrycznych i gazowej umieszczonych w pasie drogi publicznej ul. [...] w S. i umorzyło postępowanie pierwszej instancji.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Zakład Komunalny w S. Zarząd Dróg i Zieleni, działający z upoważnienia zarządcy drogi, o którym mowa w art. 19 ust.5 cytowanej ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, tj. Prezydenta Miasta, zarzucając jej naruszenie art.36 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Ponadto wystąpił o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO oraz utrzymanie w mocy decyzji Zakładu Komunalnego w S. Zarządu Dróg i Zieleni z dnia 10 grudnia 2003 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, gdyż organ właściwy do rozpoznania sprawy w I instancji nie ma uprawnień strony, w związku z czym nie przysługuje mu prawo do wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu.
Zgodnie z brzmieniem art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej przez Sąd sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Zakład Komunalny w S. Zarząd Dróg i Zieleni, działający z upoważnienia zarządcy drogi o którym mowa w art. 19 ust.5 cytowanej ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, tj. Prezydenta Miasta.
Oceny zatem wymaga kwestia, czy organ który był właściwy do orzekania w I instancji w I drodze decyzji administracyjnej ma legitymację do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie.
W orzecznictwie przyjmuje się, że powyższa okoliczność wyłącza organ jednostki samorządu terytorialnego występujący w niniejszej sprawie w roli zarządcy drogi, (a tym samym jednostkę organizacyjną działającą z upoważnienia tego organu) z możliwości dochodzenia jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego i podmiot działający z jej upoważnienia nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, choćby przedmiot sprawy dotyczył jej interesu prawnego (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 10 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115; postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997 r. sygn. akt IV SA 802/95, ONSA 1997/4/179).
Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, nadawałoby bowiem temu organowi dwojakie uprawnienia: uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia i uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Przepisy prawa nie przyznają organowi pierwszej instancji uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcie w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcie w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Z tych też przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.