Uzasadnienie
F. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 marca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 stycznia 2014 r., którym odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie wniosku z dnia 9 grudnia 2013 r. wniesionego przez F. Sp. z o.o. w W. w przedmiocie zarejestrowania i zabezpieczenia urzędowymi pieczęciami dokumentacji składającej się z druków – raportów miesięcznych przychodów z gier na automatach o niskich wygranych w części objętej decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia 12 listopada 2013 r. cofającej zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa pomorskiego.
Skarga została podpisana przez pełnomocnika Spółki - radcę prawnego A. F.. Pełnomocnictwa udzielił mu w dniu 20 grudnia 2013 r. Prokurent Samoistny Spółki J. D.. Do pełnomocnictwa dołączono odpis z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki, aktualny według stanu na dzień 23 kwietnia 2014r. Z odpisu tego wynika, że ostatni wpis w rejestrze dokonany został w dniu 14 lutego 2014 r.
Wobec wcześniejszej daty pełnomocnictwa niż data ostatniego wpisu do KRS, odzwierciedlonego w złożonym odpisie aktualnym, zarządzeniem z dnia 30 maja 2014r. wezwano pełnomocnika skarżącej spółki do usunięcia braków formalnych skargi przez nadesłanie w terminie 7 dni pełnego odpisu KRS-u, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 czerwca 2014 r..
Pełnomocnik skarżącej spółki nie złożył odpisu pełnego z KRS pomimo upływu zakreślonego mu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli skargę do sądu wnosi spółka prawa handlowego, skarga ta powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym. Ciężar wykazania, że osoba, która podpisała skargę, była do tego umocowana, spoczywa na stronie skarżącej.
Niewykazanie umocowania stanowi brak formalny, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a.. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni.
Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni po stronie sądu powstaje obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi.
Jak wynika z akt sprawy skarga została podpisana przez pełnomocnika Spółki - radcę prawnego A. F.. Pełnomocnictwa udzielił mu w dniu 20 grudnia 2013r. Prokurent Samoistny – J. D.. Złożony wraz ze skargą odpis z KRS obrazuje zasady reprezentacji skarżącej spółki według stanu na dzień 23 kwietnia 2014r. W okresie pomiędzy udzieleniem pełnomocnictwa i datą aktualności danych z KRS dotyczących spółki dokonywane były wpisy do KRS, a zatem złożony odpis aktualny na dzień 23 kwietnia 2014 r. nie może być uznany za skutecznie wykazujący upoważnienie osoby, która podpisała pełnomocnictwo w dniu 20 grudnia 2013 r. do reprezentacji skarżącej spółki w tym dniu.
Wobec powyższego pełnomocnik Spółki, został zobowiązany do złożenia pełnego odpisu KRS-u w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skutecznie doręczono mu w dniu 5 czerwca 2014 r. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 12 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej spółki nie uczynił zadość wezwaniu Sądu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.