Uzasadnienie
J. J. wystąpił w dniu 9 sierpnia 2010 r. do Prezydenta Miasta o udostępnienie danych adresowych M. D., załączając do wniosku zobowiązanie Sądu Rejonowego w G. z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I C 1377/09, do wskazania miejsca zamieszkania w/w wymienionego.
Decyzją z dnia 26 marca 2012 r. Prezydent Miasta, na podstawie art. 44h ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych odmówił udostępnienia adresu wskazanej osoby ze zbiorów meldunkowych.
Organ podał, że zgodnie z przywołanym przepisem dane ze zbiorów meldunkowych mogą być udostępnione osobom i jednostkom organizacyjnym, jeżeli wykażą w tym interes prawny. Sprawa cywilna z powództwa J. J. wniesiona do Sądu Rejonowego w G. toczyła się następnie w Sądzie Okręgowym w G. pod sygn. akt I C 1499/10 i została prawomocnie zakończona (umorzona), wobec czego wnioskodawca nie posiada interesu prawnego w uzyskaniu żądanych danych.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda decyzją z dnia 11 maja 2012 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy, przytaczając treść art. 44 h ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych stwierdził, że wnioskodawca nie ma interesu prawnego, uprawniającego do otrzymania wskazanych we wniosku danych. Sprawa o zapłatę z powództwa wnioskodawcy została zakończona- postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 marca 2011r. umorzono postępowanie - wobec czego załączone do wniosku zobowiązanie sądu do wskazania adresu zamieszkania pozwanego było nieaktualne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. J. wniósł o zmianę decyzji Wojewody. Stwierdził, iż wykazał interes prawny i prywatny. Ustalenia organów były nieaktualne, gdyż postępowanie przed Sądem Okręgowym w G. jest zawieszone i nadal niezbędne są dane adresowe.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest niezasadna.
Przepis art. 44 h ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (t.j. z 2006 r. Dz. U. nr 139, poz. 993 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", określa zasady udostępniania danych ze zbiorów meldunkowych. Zawiera on katalog osób prawnych i fizycznych uprawnionych do udostępnienia danych ze zbiorów meldunkowych, jak też zawiera warunki, jakie powinien spełniać podmiot uprawniony do uzyskania danych.
Zgodnie z art. 44 h ust. 2 pkt 1 ustawy dane ze zbiorów meldunkowych mogą być udostępnione osobom i jednostkom organizacyjnym - jeżeli wykażą w tym interes prawny.
W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę skarżący nie wykazał interesu prawnego w żądaniu udostępnienia danych ze zbiorów meldunkowych, którego to interesu prawnego istotą jest - najogólniej rzecz ujmując - oparcie go na konkretnej normie prawa materialnego. Takiej normy skarżący nie wskazał.
Gdyby jednak uznać, że dokonanie wezwania przez sąd do wskazania adresu konkretnej osoby kreuje interes prawny w uzyskaniu danych ze zbiorów meldunkowych, to taka sytuacja uprawniałaby do uzyskania danych tak długo, jak długo aktualne byłoby zobowiązanie sądu.
W niniejszej sprawie organy ustaliły, że sprawa, w której zobowiązano skarżącego do wskazania adresu M. D., została prawomocnie zakończona. Sprawa z powództwa skarżącego przeciwko Skarbowi Państwa i M. D. nosiła w Sądzie Rejonowym w G. sygn. akt I C 1377/09. Następnie sprawę skarżącego wyłączono do odrębnego rozpoznania (k.29 akt administracyjnych). Sprawa w Sądzie Rejonowym w G. z powództwa skarżącego przeciwko M. D. toczyła się następnie pod sygn. akt I C 1021/10 i została przekazana do Sądu Okręgowego w G. Wydziału
I Cywilnego (k.33 akt administracyjnych). Sprawa z powództwa skarżącego przeciwko M. D. toczyła się w Sądzie Okręgowym w G. Wydziale I Cywilnym pod sygn. akt I C 1499/10. Postępowanie to zostało umorzone prawomocnym postanowieniem z dnia 14 marca 2011 r. (k.38 akt administracyjnych).
Organy obu instancji uzyskały powyższe informacje w toku postępowania, zwracając się o nie do sądów, przed którymi toczyła się przedmiotowa sprawa. Pismo Sądu Okręgowego w G. Wydziału I Cywilnego z dnia 17 marca 2012 r., w którym podano, że postępowanie w sprawie I C 1499/10 zostało umorzone prawomocnym postanowieniem jest odpowiedzią na pytanie skierowane do sądu przez organ pierwszej instancji z dnia 23 lutego 2012 r. W piśmie tym przedstawiono szczegółowo informacje, jakie uzyskano na temat toczącego się postępowania w sprawie z powództwa skarżącego przeciwko M. D., które początkowo toczyło się przed Sądem Rejonowym w G. sygn. akt I C 1377/09. Mając to na względzie brak jest podstaw do kwestionowania treści informacji, uzyskanych przez organy.
W tej sytuacji, skoro postępowanie w sprawie, w której skarżący został przez sąd wezwany do wskazania adresu M. D. zostało prawomocnie zakończone, organy zasadnie uznały, że skarżący nie ma interesu prawnego w uzyskaniu danych adresowych w/w osoby.
Zarzut skargi, że postępowanie przed Sądem Okręgowym w G. jest zawieszone nie znajduje potwierdzenia w uzyskanych przez organy informacjach.
Nie znajduje też oparcia w przedłożonych do akt dokumentach twierdzenie zawarte w piśmie pełnomocnika skarżącego z dnia 18 października 2012 r., że skarżący złożył kolejny pozew przeciwko M. D.. Zauważyć w tym miejscu należy, że decyzje organów obu instancji dotyczyły wniosku skarżącego z dnia 9 sierpnia 2010 r., w którym powoływał się on na konkretne okoliczności faktyczne.
Twierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż informacja Sądu Okręgowego w G. z dnia 17 marca 2012 r. nie dotyczy postępowania związanego z niniejszą sprawą także nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w dokumentach. Na marginesie można jedynie wskazać, że Sąd Okręgowy w G. mógł dysponować jedynie aktami sprawy z powództwa skarżącego o sygn. akt I C 1499/10, bo taka sygnatura została nadana sprawie w tym sądzie, nie zaś aktami sprawy o sygn. akt I C 1021/10 z powództwa skarżącego, ponieważ była to sygnatura akt w Sądzie Rejonowym w G..
Mając powyższe na względzie Sąd oddalił skargę na mocy art. 151 p.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.