Uzasadnienie
W piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. w przedmiocie przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargi P. K. Komendant Portu reprezentowany przez radcę prawnego sformułował wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 783/12 wydanym w sprawie ze skargi P. K. o wymierzenie Komendantowi Portu kary grzywny z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 427/11.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania pełnomocnik wskazał, że "dowody powołane w niniejszej odpowiedzi oraz znane z urzędu WSA w Gdańsku oraz skarżącemu wyczerpują dyspozycje art. 273 p.p.s.a. oraz 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Powyższa regulacja normatywna oznacza, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym, a więc czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i czy została złożona w ustawowym terminie.
Podstawę wznowienia określają z kolei przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 ww. ustawy. Zgodnie z ich treścią, można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jeżeli:
- 1) w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;
- 2) strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Nie można jednak żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe;
- 3) w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie;
- 4) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa;
- 5) podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ww. ustawy).
Przepis art. 279 przedmiotowego aktu normatywnego stanowi ponadto, że skarga o wznowienie postępowania powinna między innymi zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Z treści skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinno wyraźnie wynikać, który z enumeratywnie wymienionych w art. 271 - 273 ww. aktu prawnego przepisów uzasadnia wznowienie postępowania w danej sprawie.
Należy mieć również na uwadze, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Przenosząc powyższe w realia rozpatrywanej sprawy należy w pierwszej kolejności wskazać, że pełnomocnik Komendanta Portu sformułował podstawę wznowienia odwołując się jedynie w sposób ogólny do art. 273 ww. ustawy oraz art. 1 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Z treści ww. skargi nie wynika w żaden sposób, która z określonych w art. 273 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstaw stanowi oparcie dla wniesionej skargi. Z kolei przepis art. 1 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych nie stanowi regulacji obrazującej podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Ponadto we wniesionej skardze brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia wskazanej podstawy wznowienia postępowania sądowego.
Nie sformowano w niej również żądania uchylenia lub zmiany zakwestionowanego orzeczenia.
Nadto pełnomocnik skarżącego we wniesionej skardze nie podał jakichkolwiek okoliczności wskazujących na zachowanie trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi mimo takiego obowiązku wynikającego wprost z przepisu ustawy (vide: art. 279 w zw. z art. 277 ww. ustawy).
Ww. braki nie podlegają konwalidacji poprzez wezwanie do ich uzupełnienia a skarga nimi dotknięta podlega odrzuceniu. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt I OZ 347/08, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze ww. okoliczności jak i regulację normatywną zawartą w art. 280 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę o wznowienie postępowania, o czym orzeczono jak w sentencji.