Uzasadnienie
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej wniósł w dniu 27 maja 2019 r. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2019 r. nr [...], uchylającą decyzję organu pierwszej instancji z dnia 10 października 2018 r. w części dotyczącej punktu 1 decyzji i przyznającą E. S. świadczenie wychowawcze na dziecko K. M. w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od 1 października 2018 r. do 30 września 2019 r. W uzasadnieniu wskazano, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze niewłaściwie zinterpretowało dochody E. S. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny.
Prawo do wniesienia skargi nie przysługuje organowi, wydającemu decyzję.
Organ, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i kwestionowania zasadności decyzji organu odwoławczego. Według art. 28 k.p.a. jak i art. 50 § 1 p.p.s.a., stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku w charakterze administrowanego, pojęcia strony nie można natomiast odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracji. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej nadałoby temu organowi dwojakie uprawnienia: z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, kwestionującej decyzje organu administracji (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00, Lex Nr 46440). Z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 (ONSA 2003/4/115) z kolei wynika, że powierzenie organowi właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego.
Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej jako organ I instancji wydający decyzję nie jest zatem uprawniony do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, rozstrzygającą odwołanie od tej decyzji. Z okoliczności sprawy nie wynika, by organ ten mógł posiadać interes prawny we wniesieniu skargi w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a.
Nadto należy wskazać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została bowiem doręczona w dniu 11 stycznia 2019 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 lutego 2019 r., podczas gdy została ona złożona w dniu 27 maja 2019 r.
Wniesienie skargi przez nieuprawniony podmiot uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej, zaś skarga wniesiona po terminie do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.