Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 13 lutego 2008 r. postanowił odrzucić skargę Z. W. na uchwałę Rady Miasta [...], ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi; m.in. nie wskazał uchwały, której dotyczy skarga.
Z. W. w dniu 14 marca 2008 r. złożył, sporządzoną osobiście skargę kasacyjną na powyższe postanowienie.
Zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego – tzw. przymus adwokacki. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W sprawach o określonym zakresie skargę kasacyjną może sporządzić doradca podatkowy lub rzecznik patentowy. Przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Sąd jest zobligowany odrzucić skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).
Jak wynika z cytowanych przepisów skarga kasacyjna sporządzona przez osobę nieuprawnioną w rozumieniu art. 175 § 1-3 p.p.s.a. uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r. FSK 3/04, publ. Monitor Prawny 2004/5/202).
Ponieważ skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, a nie był do tego upoważniony, Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1-3 p.p.s.a. skargę kasacyjną odrzucił.