Uzasadnienie
Decyzją z dnia 7 października 2020 r. nr SKO.420.128.2020 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku przyznało G. M. (dalej także jako "strona", albo "skarżący") zasiłek stały w wysokości 112,58 zł na okres od 1 maja 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r., to jest od dnia złożenia wniosku o przyznanie zasiłku do dnia, w którym utraci ważność orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, którym w dacie złożenia wniosku legitymowała się strona.
Decyzją z dnia 24 listopada 2020 r. nr GOPS.4600.19.2021 Wójt Gminy [...] zmienił rozstrzygnięcie przyznające stronie zasiłek stały w części dotyczącej wysokości zasiłku wskazując w wydanym rozstrzygnięciu, że od września 2020 r. zasiłek stały winien wynosić 401,58 zł.
Po wszczęciu z urzędu (w dniu 27 sierpnia 2021 r.) postępowania administracyjnego w przedmiocie uchylenia rozstrzygnięcia przyznającego stronie zasiłek stały Wójt Gminy [...] decyzją z dnia 15 września 2021 r. nr GOPS.4600.12.2021 uchylił decyzję przyznającą G. M. zasiłek stały z powodu niespełnienia warunku dochodowego.
W podstawie prawnej wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał art.106 ust. 1, 3a, 4 i 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1876 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "u.p.s.") oraz art.104, 107, 108 i art. 163 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako: "k.p.a.").
W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że G. M. korzysta z przedłużonych uprawnień do zasiłku stałego wprowadzonych regulacjami specustawy z dnia 2 marca 2020 r. związanej z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem Covid-19. Strona nie posiada aktualnego, prawomocnego orzeczenia stwierdzającego niepełnosprawność. Prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną, która również jest osobą niepełnosprawną. Oboje konkubenci są ubezpieczeni w KRUS. Składki opłacane są regularnie i nie są potrącane z kwot wypłacanych zasiłków chorobowych.
Organ wskazał dalej, że w dniu 25 sierpnia 2021 r. przeprowadził aktualizację rodzinnego wywiadu środowiskowego, w którym ustalił, że na dochód rodziny w miesiącu poprzedzającym miesiąc przeprowadzania wywiadu (lipiec 2021 r.) składał się: dochód z gospodarstwa rolnego (1,0227 ha przeliczeniowego) w wysokości 315 zł miesięcznie, zasiłek chorobowy strony wysokości 310 zł, zasiłek chorobowy konkubiny w kwocie 310 zł, zasiłek pielęgnacyjny strony w kwocie 215,84 zł, zasiłek stały strony w kwocie 401,58 zł oraz zasiłek stały konkubiny w kwocie 175,29 zł. Łączny dochód rodziny po wyłączeniu kwoty wypłacanego stronie zasiłku stałego, wyniósł 1.326,13 zł. Po potrąceniu składek KRUS w wysokości 286 zł dochód rodziny wyniósł 1.040,13 zł. W przeliczeniu na osobę w rodzinie wyniósł 520,07 zł. Organ pierwszej instancji wskazał, że w taki sam sposób ustalono dochód na osobę w rodzinie przeprowadzając aktualizację rodzinnego wywiadu środowiskowego w lutym 2021 r. i wyniósł on wówczas 296,42 zł.
Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 u.p.s. zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Organ podkreślił, że dochód G. M. ustalony w odniesieniu do art. 37 ust. 1 pkt 2 u.p.s. wyniósł 554,84 zł miesięcznie i przekracza on kryterium dochodowe na osobę w rodzinie, to jest 528 zł. Do dochodu strony organ pierwszej instancji zaliczył: dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 315 zł miesięcznie, zasiłek chorobowy strony w kwocie 310 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 215,84 zł. Suma wymienionych dochodów wyniosła łącznie 840,84 zł. Natomiast po potrąceniu miesięcznych składek KRUS w kwocie 286 zł otrzymano kwotę finalnie 554,84 zł.
Wskazując na powyższe w ocenie organu pierwszej instancji należało uchylić decyzję przyznającą stronie uprawnienie do zasiłku stałego, w związku z przekroczeniem dopuszczalnej wysokości miesięcznego dochodu.
W odwołaniu od powyższej decyzji G. M. wskazał, że nie jest prawdą, że wraz z konkubiną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Konkubina ma oddzielny pokój i kuchnię. Ponadto odwołujący się wskazał, że sytuacja dochodowa się nie zmieniła. Urzędnicy nie uwzględnili nadto licznych wydatków strony i jego konkubiny w zakresie opłat za energię, wodę i telefon oraz wydatków na lekarstwa.
Po rozpatrzeniu wniesionego przez G. M. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z dnia 28 października 2021 r. nr SKO.420.111.2021 utrzymało w mocy zakwestionowaną decyzję organu pierwszej instancji.
W podstawie prawnej wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał m.in. art. 127 § 2 w związku z art. 17 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 37, art. 8, art. 6 pkt 14 i art. 106 ust. 3a u.p.s.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania oraz przytoczył treść przepisów u.p.s. zastosowanych w sprawie i stwierdził, że z treści art. 37 ust. 1 pkt 2 u.p.s. wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby możliwe było uzyskanie zasiłku stałego. W sprawie musi wystąpić całkowita niezdolność do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawność oraz ustalony dochód osoby ubiegającej się o zasiłek stały oraz dochód na osobę w rodzinie musi być niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, określonego zgodnie z zasadami zawartymi w art. 8 ust. 1 pkt 2. Co istotne, organ pomocy społecznej badający możliwość przyznania zasiłku stałego nie jest uprawniony do dodawania dochodów (osoby uprawnionej i dochodu na osobę w jej rodzinie), ale ma obowiązek kolejno przyrównywać do kwoty kryterium na osobę w rodzinie, najpierw kwotę dochodu osoby uprawnionej, a następnie kwotę dochodu na osobę w rodzinie.
Dochód osoby uprawnionej stanowi sumę kwot, które ustawa kwalifikuje jako dochody i które są uzyskiwane przez osobę uprawnioną w związku z jej aktywnością lub w związku z realizacją jej interesów prawnych.
Definicję dochodu zawiera z kolei art. 8 ust. 3 u.p.s.. Natomiast dochodem na osobę w rodzinie przyrównywanym do kryterium na osobę w rodzinie - ze skutkiem mającym wpływ na powstanie prawa do zasiłku stałego - jest pojęcie zdefiniowane w art. 6 pkt 3 u.p.s. Warunki nieosiągnięcia (w tym nieprzekroczenia) - kwoty dochodu oraz kwoty dochodu na osobę w rodzinie - poziomu kwoty kryterium dochodowego na osobę w rodzinie w znaczeniu art. 8 ust. 1 pkt 2 u.p.s. powinny być ustalone przez organ badający sprawę zasiłku stałego łącznie. Spełnienie jednego tylko z nich przez niezdolną do pracy osobę pełnoletnią pozostającą w rodzinie, odpowiednio, tylko w stosunku do dochodu własnego albo tylko w stosunku do dochodu na osobę w rodzinie, powoduje, że prawo do zasiłku stałego nie przysługuje.
Wedle art. 37 ust. 2 pkt 2 u.p.s., w przypadku osoby w rodzinie, zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, a dochodem na osobę w rodzinie. Jak z kolei stanowi art. 37 ust. 3 u.p.s., kwota zasiłku stałego nie może być niższa niż 30 zł miesięcznie.
Kolegium wskazało, że w świetle art. 6 pkt 14 u.p.s. rodzinę definiuje się jako osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Faktyczny związek, o którym mowa w art. 6 pkt 14 u.p.s., oznacza codzienne współdziałanie osób zmierzające do lepszego zaspokojenia ich potrzeb życiowych (mieszkaniowych, żywnościowych) i polegających na zapewnieniu dochodu stanowiącego źródło ich utrzymania. Ustawodawca uznanie za rodzinę uzależnił także od wymogu wspólnego zamieszkiwania i gospodarowania. Wspólne gospodarowanie oznacza wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego. Cechami charakterystycznymi dla prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego może być udział i wzajemna ścisła współpraca w załatwianiu codziennych spraw związanych z prowadzeniem domu, niezarobkowanie i pozostawanie w związku z tym na całkowitym lub częściowym utrzymaniu osoby, z którą się gospodarstwo domowe prowadzi, a wszystko to dodatkowo uzupełnione jest cechami stałości, które tego typu sytuację charakteryzują.
Istotną cechą wspólnego gospodarowania jest również pozostawanie na utrzymaniu osoby, z którą takie gospodarstwo się tworzy, a także dzielenie lokalu mieszkalnego w sposób pozwalający stwierdzić, że koncentruje się w nim aktywność życiowa osoby zamieszkującej.
Dla określenia, czy dana osoba jest osobą samotnie gospodarującą istotne jest ustalenie faktycznego związku osób wspólnie zamieszkujących. Wyjaśnienia w związku z tym wymaga, czy codzienne sprawy związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego, takie jak: zapewnienie środków utrzymania, utrzymanie porządku i czystości, przygotowywanie posiłków, załatwianie bieżących spraw życia codziennego (m.in. załatwienie spraw urzędowych) odbywają się wyłącznie z udziałem jednej osoby, czy też przy współpracy innych osób przebywających w danym gospodarstwie dla osiągnięcia wspólnych celów bytowych. Przejawem wspólnego gospodarowania jest również możliwość swobodnego i nieograniczonego dostępu do wszystkich pomieszczeń i urządzeń domowych. Wspólne zamieszkiwanie dwóch osób w rozumieniu art. 6 pkt 14 u.p.s., finansowane z dochodu tylko jednej osoby, zawsze będzie oznaczać wspólne gospodarowanie.
Kolegium podniosło, że z akt sprawy wynika, że M. M. i G. M. od około 10 lat mieszkają razem w należącym do tego ostatniego domu. M. M. stale opiekuje się konkubentem, który - jak wyżej wskazano - jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym. Zajmuje się również prowadzeniem jego gospodarstwa domowego. Ma przy tym swobodny i nieograniczony dostęp do wszystkich pomieszczeń i urządzeń oraz nie zarobkuje. G. M. dopisał ją do swojego ubezpieczenia w KRUS jako domownika i opłaca za nią składki. Okoliczności te w świetle utrwalonego orzecznictwa, świadczą o tworzeniu przez ww. rodziny w rozumieniu art. 6 pkt 14 u.p.s. Bez znaczenia przy tym pozostaje fakt, że M. M. i G. M. nie są małżeństwem. Jak bowiem wyżej wskazano, przepisy ustawy o pomocy społecznej pojęcie rodziny utożsamiają nie z zawarciem związku małżeńskiego, lecz ze wspólnym zamieszkiwaniem i gospodarowaniem, rozumianym w szczególności, jako zapewnienie środków utrzymania, utrzymanie porządku i czystości, przygotowywanie posiłków, załatwianie bieżących spraw życia codziennego.
Reasumując, należało uznać, że M. M. i G. M. pozostają rodziną w rozumieniu art. 6 pkt 14 u.p.s. W konsekwencji, przy ustalaniu wypełniania przez stronę kryterium dochodowego warunkującego przyznanie zasiłku stałego należało uwzględnić dochody obu wymienionych.
Kolegium wskazało dalej, że wydając decyzję przyznającą G. M. zasiłek stały ustalono, że miesięczny dochód dwuosobowej rodziny strony wynosił 705,42 zł. co w przeliczeniu na osobę dawało 352,71 zł. Kwota ta była o 175,29 zł niższa od kryterium dochodowego warunkującego przyznanie świadczeń z pomocy społecznej (528 zł).
W toku przeprowadzonej w dniu 25 sierpnia 2021 r. aktualizacji wywiadu środowiskowego ustalono, że w lipcu 2021 r. miesięczny dochód dwuosobowej rodziny strony obejmuje: dochód G. M. z gospodarstwa rolnego w kwocie 315 zł (1,0227 ha x 308 zł), otrzymywany przez G. M. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 215,84 zł, zasiłek chorobowy G. M. w kwocie 310 zł miesięcznie, zasiłek stały M. M. w kwocie 175,29 zł oraz zasiłek chorobowy M. M. w kwocie 310 zł. Łącznie więc miesięczny dochód rodziny strony wynosi 1.326,13 zł. Powyższą kwotę należało pomniejszyć o sumę opłacanych przez G. M. i M. M. składek na ubezpieczenie KRUS, to jest o 286 zł miesięcznie (2 x 143 zł). W rezultacie miesięczny dochód rodziny strony wynosi 1.040,13 zł, co w przeliczeniu na członka rodziny daje 520,07 zł (1.040,13 zł: 2). Kwota ta jest o 7,93 zł (528 zł - 520,07) niższa niż kryterium dochodowe na osobę w rodzinie (to jest 528 zł miesięcznie), warunkujące przyznanie świadczeń z pomocy społecznej.
Z kolei wyłączny dochód G. M. obejmuje dochód z gospodarstwa rolnego w kwocie 315 zł (1,0227 ha x 308 zł), zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 215,84 zł, zasiłek chorobowy w kwocie 310 zł - łącznie 840,84 zł. Po odjęciu od ww. kwoty płaconej przez G. M. składki ubezpieczenia KRUS (286 zł), jego dochód wynosi 554,84 zł (840,84 zł - 286 zł). Kwota ta przekracza kryterium dochodowe dla osoby w rodzinie (to jest 528 zł miesięcznie), warunkujące przyznanie świadczeń z pomocy społecznej.
W świetle powyższego, należało stwierdzić, że G. M. nie spełnia obecnie przesłanki z art. 37 ust. 1 pkt 2 u.p.s. Jego wyłączny dochód przekracza bowiem kryterium dochodowe.
Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 106 ust. 3a u.p.s., zmiana dochodu osoby samotnie gospodarującej lub rodziny w okresie pobierania świadczenia pieniężnego nie wpływa na wysokość świadczenia pieniężnego, jeżeli kwota zmiany nie przekroczyła 10% odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
W lutym 2021 r. (dane z wywiadu środowiskowego) dochód rodziny strony wynosił obejmował: dochód G. M. z gospodarstwa rolnego w kwocie 315 zł, zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 215,84 zł, zasiłek chorobowy w kwocie 340 zł - co dawało łącznie 592,84 zł. Po odliczeniu składek ubezpieczenia KRUS (278 zł) dochód ten wynosił 314,84 zł, co w przeliczeniu na osobę dawało 157,42 zł. Obecnie zaś dochód rodziny strony w przeliczeniu na osobę wynosi 520,07 zł. Dla porównania równowartość 10 % kryterium dochodowego na osobę w rodzinie to 52,80 zł (528 zł x 10 %). Przyznanie świadczenia w formie zasiłku stałego jest uzależnione od kumulatywnego spełnienia kilku przesłanek, do których należą: pełnoletniość osoby ubiegającej się o zasiłek, niezdolność do pracy z powodu wieku lub całkowita niezdolność do pracy (spowodowana niepełnosprawnością) oraz uzyskiwanie dochodu nieprzekraczającego kryterium dochodowego.
Powyższe skutkowało koniecznością uchylenia decyzji przyznającej G. M. zasiłek stały w trybie art. 106 ust. 5 u.p.s. W ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji, orzekając w niniejszej sprawie dokonał właściwej oceny stanu faktycznego i wykładni obowiązujących przepisów ustawy o pomocy społecznej.
W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku G. M. podniósł, że jego gospodarstwo rolne zostało od dnia 2 stycznia 2021 r. przekazane w dzierżawę M. M. na okres 1 roku. W związku z tym dochody z gospodarstwa w kwocie 315 zł nie stanowią jego dochodu. Do skargi dołączono umowę dzierżawy z wpisaną odrębnie wielkością gospodarstwa (16,3547 ha; 1,0387 ha przeliczeniowego), które to wartości skarżący zakwestionował wskazując, że to wpis urzędników. Ponadto powierzchnia gospodarstwa wynosi około 7,5 ha. Skarżący przedstawił również decyzję w przedmiocie podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości za rok 2021 dotyczącą jego gospodarstwa.
Niezależnie od powyższego skarżący wskazał, że w trakcie wizyty urzędnik nie chciał wziąć pod uwagę podnoszonej przez skarżącego kwestii związanej z ponoszeniem znaczących wydatków m.in. na lekarstwa i opłaty.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku wniosło o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).
W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając wydane w sprawie decyzje w oparciu o wyżej wskazane kryterium Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
Art. 106 ust. 5 tej ustawy stanowi m.in., że decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia. Przytoczona regulacja stanowi szczególną regulację w stosunku do ogólnych unormowań zawartych w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, które umożliwiają organom administracji publicznej dokonanie zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej.
Przedstawiony w treści art. 106 ust. 5 u.p.s. katalog przesłanek uzasadniających zmianę lub uchylenie decyzji ma charakter zamknięty. W przypadku wystąpienia jednej z tych okoliczności, organ administracji publicznej jest zobowiązany do uruchomienia przewidzianego prawem postępowania i podjęcia stosownej decyzji. Skoro zatem powołana norma prawna stanowi regulację szczególną (lex specialis), która przełamuje zasadę ochrony praw słusznie nabytych, to z kolei powoduje, iż tego rodzaju decyzja może wywierać skutek tylko na przyszłość, to jest od chwili jej wejścia do obrotu prawnego.
Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 u.p.s. zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie.
Ustalenie zatem przez organ, że w realiach danego przypadku dochód na osobę w rodzinie lub dochód podmiotu otrzymującego dane świadczenie są wyższe od kryterium dochodowego będzie powodować, że podmiot otrzymujący świadczenie od tego momentu, nie jest już uprawniony do jego otrzymywania.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że organy na podstawie zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego wykazały zmianę sytuacji dochodowej skarżącego. Przeprowadzenie w dniu 25 sierpnia 2021 r. wywiadu środowiskowego dla rodzin korzystających ze świadczeń z pomocy społecznej prowadziło bowiem do ustalenia, że wyłączny dochód skarżącego (wynoszący po obliczeniach 554,84 zł) przekracza kryterium dochodowe wynoszące 528 zł.
Nawiązując do argumentacji podniesionej w skardze należy w tym miejscu podkreślić, że okoliczności związanych z dzierżawą gospodarstwa rolnego skarżący nie podnosił na żadnym etapie postępowania administracyjnego, w tym nie wspomniał o tej okoliczności w odwołaniu od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Należy w tym miejscu podkreślić, że obecna w trakcie wywiadu w dniu 25 sierpnia 2021 r. M. M. wskazała nadto wprost, że jej jedynym dochodem jest dochód z tytułu zasiłku chorobowego w kwocie 310 zł. Konkubina skarżącego nie wskazała w tym czasie, że to ona jest podmiotem uzyskującym dochody z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego.
Ponadto w treści decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 22 lutego 2021 r. nr GOPS.4600.4.2021 przyznającej zasiłek stały konkubinie skarżącego organ pierwszej instancji również nie wskazał, że wnioskodawczyni uzyskuje dochody z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Należy zaś racjonalnie założyć, że organ winien w dacie wydania tej decyzji posiadać wiedzę o przedstawionej przez skarżącego umowie datowanej na dzień 2 stycznia 2021 r.
Co istotne, zgodnie z art. 8 ust. 9 ustawy o pomocy społecznej w zw. § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 lipca 2018 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1358) dochód z 1 ha przeliczeniowego do dnia 31 grudnia 2021 r. wynosił 308 zł. Podkreślenia wymaga, że dochód ten ma charakter ryczałtowy i jest ustalany niezależnie od faktycznych dochodów, jakie przynosi dane gospodarstwo. Nie ma zatem podstaw by przyjmować, że zastosowanie tej regulacji może być uzależnione od dodatkowych ustaleń dotyczących sytuacji osobistej i zdrowotnej właściciela gospodarstwa. Bez znaczenia jest także okoliczność, czy gospodarstwo rolne jest uprawiane, czy też nie i z jakiego powodu oraz czy rzeczywiście przynosi ono dochody. Powołany przepis zakłada fikcję prawną, według której przyjmuje się ryczałtowy dochód z gospodarstwa rolnego, do którego strona posiada tytuł prawny.
Dlatego też okoliczności, które są przyczyną nieuprawiania gospodarstwa rolnego, nie mają znaczenia prawnego. Bez względu na fakt, czy ziemia uprawiana jest przez właściciela, czy nie jest uprawiana, dochód ustala się tak samo, biorąc pod uwagę wielkość gospodarstwa rolnego. Należy w tym miejscu podkreślić, że w toku postępowania administracyjnego skarżący nie kwestionował wielkości gospodarstwa rolnego w oparciu o którą organ wyliczał dochód skarżącego (1,0227 ha przeliczeniowego). Nie wskazał na tę okoliczność przede wszystkim w odwołaniu od decyzji wydanej przez organ pierwszej instancji. Wielkość 1,0227 ha przeliczeniowego została zaś wpisana w formularzu wywiadu środowiskowego z dnia 25 sierpnia 2021 r. podpisanym przez konkubinę skarżącego bez zastrzeżeń.
Skoro zatem dochód skarżącego przekroczył kryterium ustawowe wynoszące 528 zł w realiach sprawy wystąpiła przesłanka wskazana w art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej, a organ obowiązany był do uchylenia decyzji przyznającej zasiłek stały. Treść powołanego przepisu prowadzi do wskazania, że organ rozstrzygający sprawę na jego podstawie nie może uwzględnić faktów podnoszonych przez skarżącego, wskazujących na przykład na trudną sytuację materialno - bytową bądź zdrowotną, względnie ponoszenie określonych wydatków na opłaty czy lekarstwa. Podkreślić bowiem należy, że już sam fakt uzyskania dochodu wyższego od powołanego uprzednio kryterium ustawowego powoduje konieczność uchylenia decyzji przyznającej zasiłek stały. Wynika to też z faktu, iż osoba, która pobierała zasiłek, nie spełnia tym samym jednego z obligatoryjnych warunków jego przyznania. Podkreślić należy, iż pierwotnie ww. wsparcie zostało przyznane skarżącemu z uwagi na to, że spełnił on wszystkie przesłanki zawarte w art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej (w tym przesłankę wysokości wyłącznie własnego dochodu).
W tych okolicznościach organy orzekające prawidłowo uznały, że wycofanie z obrotu prawnego decyzji przyznającej skarżącemu zasiłek stały jest uzasadnione. W ocenie Sądu organy orzekające w sprawie należycie rozważyły materiał dowodowy w jego całokształcie, zgodnie z zasadami wskazanymi w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Prawidłowo zastosowały nadto przepisy prawa materialnego, zaś wydane w sprawie decyzje uzasadniły w sposób wymagany przez regulację art. 107 § 3 k.p.a.
Uznawszy w reasumpcji zarzuty podniesione w skardze za niezasadne jak i nie znajdując podstaw do stwierdzenia z urzędu, że wydane w sprawie decyzje są niezgodne z prawem (art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.
Wyrok w sprawie Sąd wydał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a.