Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Portu Wojennego [...] nr [...] z dnia 18 lutego 2011 r., przyznającą P. K. odprawę w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz dodatkowe uposażenie roczne w wysokości proporcjonalnej do pełnienia służby w roku 2010, tj. 11/12 uposażenia należnego w ostatnim dniu pełnienia służby.
W uzasadnieniu organ wskazał, że P. K. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej rozkazem personalnym nr [...] z dnia 18 stycznia 2011 r. na skutek ostatecznego orzeczenia Wojskowej Komisji Lekarskiej Marynarki Wojennej w G. z dnia 18 listopada 2010 r., stwierdzającego trwałą niezdolność do zawodowej służby wojskowej.
Przy zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej żołnierz uzyskuje uprawnienie do świadczeń finansowych w oparciu o art. 94 i następne ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Na mocy tych przepisów stronie przysługuje odprawa w wysokości 460% miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, ekwiwalent pieniężny za 59 dni niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego oraz dodatkowe uposażenie roczne w wysokości proporcjonalnej do okresu służby w roku 2010.
P. K. wniósł skargę od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji lub stwierdzenia ich nieważności albo stwierdzenia, że zostały wydane z naruszeniem prawa.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 138 § 1 k.p.a. oraz art. 94 ust. 1 pkt 3, ust. 2, ust. 3 i art. 95 pkt 2, pkt 3 i pkt 5 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Wskazał w szczególności, że organy nie mogły wobec niego ustalać na nowo świadczeń finansowych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, gdyż w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja Komendanta Portu Wojennego [...] nr [...] z dnia 19 października 2010 r. dotycząca tych samych kwestii. Decyzja nr [...] z dnia 9 lutego 2011 r., na mocy której uchylono wydane decyzje nr [...], [...], [...] z dnia 19 października 2010r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa, bowiem organ przy jej wydaniu powołał się na przepisy art. 163 k.p.a w zw. z art. 156§ 1 pkt 2 i art. 157 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w sprawie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej zostały wydane dwa rozkazy personalne, przy czym stwierdzono nieważność pierwszego z nich - rozkazu nr [...] z dnia 14 października 2010 r. Następnie wydano rozkaz personalny nr [...] z dnia 18 stycznia 2011 r., wyznaczając też inną datę zwolnienia. W tej sytuacji decyzją nr [...] z dnia 9 lutego 2011 r. uchylono wcześniejsze decyzje przyznające żołnierzowi świadczenia związane ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. W konsekwencji zaistniała konieczność wydania nowego rozstrzygnięcia w sprawie wskazanych świadczeń, co uczyniono decyzją z dnia 18 lutego 2011 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje:
Zgodnie z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi wiadomo z urzędu, że nieprawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 425/11, uchylona została decyzja Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] oraz rozkaz personalny nr [...] Komendanta Portu Wojennego [...] z dnia 18 stycznia 2011 r. Tym ostatnim rozkazem skarżący zwolniony został z zawodowej służby wojskowej z dniem 18 listopada 2010 r. Z uzasadnienia przywołanego wyroku wynika m.in., że w sprawie skarżącego zastosowanie mieć powinien art. 116 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz.593 ze zm.) i że data zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej powinna odpowiadać dacie, w jakiej został on zwolniony ze służby pierwotnym rozkazem personalnym, tj. 14 października 2010 r.
Ponadto Sądowi wiadomo z urzędu, że w tutejszym sądzie toczy się pod sygn. akt III SA/Gd 427/11 sprawa ze skargi P. K. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję nr [...] z dnia 9 lutego 2011 r. Komendanta Portu Wojennego [...]. Tą ostatnią decyzją uchylono decyzje nr [...], [...] i [...]. Decyzja nr [...] Komendanta Portu Wojennego [...] z dnia 19 października 2010 r. dotyczyła przyznania skarżącemu tych samych świadczeń związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, jakie przyznano skarżącemu decyzją organu pierwszej instancji wydaną w niniejszej sprawie, tj. decyzją Komendanta Portu Wojennego [...] z dnia 16 lutego 2011 r. nr [...] – odprawy w związku ze zwolnieniem ze służby, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, dodatkowego uposażenia rocznego, przy czym w decyzji nr [...] przyjęto, że skarżący został zwolniony ze służby z dniem 14 października 2010 r., a w decyzji nr [...] - że z dniem 18 listopada 2010 r.
Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy wobec powyższego zarówno od wyniku sprawy toczącej się na skutek skargi skarżącego na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] (sygn. akt III SA/Gd 425/11), która powinna przesądzić o sposobie zwolnienia skarżącego ze służby i dacie tego zwolnienia, jak i od wyniku sprawy toczącej się na skutek skargi skarżącego na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 11 lipca 2011 r. nr [...] (sygn. akt III SA/Gd 427/11), której wynik będzie miał wpływ na ustalenie, czy doszło do usunięcia z obrotu prawnego decyzji nr [...], rozstrzygającej wcześniej o prawie skarżącego do tych samych świadczeń, które przyznano mu na podstawie decyzji podlegających kontroli Sądu w sprawie niniejszej.
W tej sytuacji Sąd na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu prawomocnego zakończenia spraw ze skarg skarżącego P. K. o sygn. akt III SA/Gd 425/11 oraz III SA/Gd 427/11.