Uzasadnienie
Prokurator Rejonowy w C., na podstawie art. 184 § 1 i 2 k.p.a., sprzeciwił się ostatecznej decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 22 września 2003 r. o zameldowaniu Z. K. w L. ul. [...] w mieszkaniu, którego najemcą jest M. L. Prokurator zarzucił, iż M. L. został pozbawiony udziału w postępowaniu o zameldowanie Z. K. i w związku z tym wniósł, powołując art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., o wznowienie postępowania i uchylenie ostatecznej decyzji z dnia 22 września 2003 r.
Wójt Gminy [...] decyzją z dnia 1 kwietnia 2005 r., powołując jako podstawę prawną art. 146 § 2 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych, odmówił uchylenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 22 września 2003 r. o zameldowaniu Z. K. w lokalu mieszkalnym położonym w L. ul. [...], stanowiącym własność Agencji Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa-Gospodarstwo Nadzoru Skarbu Państwa w S. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł M. L., zarzucając, iż do zameldowania Z. K. doszło bez jego zgody w czasie, kiedy przebywa w zakładzie karnym.
Wojewoda [...] decyzją z dnia 31 maja 2005 r. na podstawie3 art. 138 § 1 pkt 2 i 3 k.p.a. uchylił decyzję organu I instancji i orzekł o umorzeniu postępowania w obu instancjach.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 105 §1 k.p.a. organ administracyjny wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy dalsze jego prowadzenia z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. Następnie organ II instancji wskazał, że w niniejszej sprawie nie prowadzono postępowania w sprawie o zameldowanie Z. K. Został on zameldowany w wyniku czynności materialotechnicznej jaką jest zgłoszenie pobytu stałego na druczku meldunkowym. Zatem nie można przyjąć, że powyższego zameldowania dokonano w drodze decyzji administracyjnej. Wznowienie postępowania administracyjnego jest dopuszczalne w sprawach zakończonych decyzją ostateczną. Jeżeli więc zameldowanie nie nastąpiło w drodze decyzji administracyjnej, tym samym nie prowadzono postępowania administracyjnego, a co za tym idzie postępowania którego de facto nie było nie można wznowić.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniósł M. L., w której podał, że do zameldowania Z. K. doszło bez jego wiedzy i zgody.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna. Jak wynika bezspornie z akt administracyjnych do zameldowania Z. K. nie doszło w drodze decyzji administracyjnej lecz w drodze czynności materialnotechnicznej. Z. K. dokonał bowiem zgłoszenia pobytu stałego na wymaganym formularzu, co w konsekwencji skutkowało dokonaniem zameldowania przez organ prowadzący ewidencję ludności. Czynność materialotechniczna zameldowania nie jest natomiast decyzją administracyjną, jak również dokonanie tej czynności nie jest równoznaczne z wydaniem takiej decyzji (zob. wyrok NSA z 17.12.1985 r. IIISA 988/85, ONSA 1985/2/38; wyrok NSA z 4.12.2001 r. IISA/Gd 523/00, Lex nr 76100).
Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. wznowienie postępowania może nastąpić w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. W przedmiotowej sprawie nie doszło do wydania decyzji administracyjnej o zameldowaniu Z. K., co skutkuje tym, iż nie jest możliwe wznowienie postępowania. Wobec tego organ odwoławczy prawidłowo uznał, że postępowanie pierwszej instancji było bezprzedmiotowe, co skutkować musiało uchyleniem decyzji organu I instancji i umorzeniem postępowania.
Odnosząc się do zarzutów pełnomocnika skarżącego podniesionych na rozprawie należy stwierdzić, że inicjatorem postępowania administracyjnego był Prokurator Rejonowy w C. i rzeczą organów administracji publicznej było rozpatrzenie sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 184 § 1 k.p.a. Wobec tego nie można zarzucić organom, że nie potraktowały odwołania skarżącego jako wniosku o wymeldowanie.
Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.
O wynagrodzeniu adwokata reprezentującego skarżącego z urzędu orzeczono w oparciu o art. 250 p.p.s.a.