Uzasadnienie
W. K. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie przez Wójta Gminy w terminie sprawy poprawy bezpieczeństwa komunikacji w obrębie skrzyżowania dróg gminnych nr [...] i [...] poprzez zmianę ich oznakowania.
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2015 r. nr [...] - wydanym w następstwie rozpatrzenia zażalenia - Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 37 w zw. z art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej zwanej "k.p.a.", odmówiło wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że można wyznaczyć organowi dodatkowy termin załatwienia sprawy jedynie w sprawach administracyjnych, które są załatwiane w drodze decyzji administracyjnej (ewentualnie postanowienia). Natomiast sprawa dotycząca organizacji ruchu drogowego nie jest sprawą administracyjną załatwianą poprzez wydanie decyzji. Zarządzanie ruchem dokonuje się w drodze innych czynności. Pouczono też skarżącego, że na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje.
W. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, że organ ominął istotę sprawy i próbuje ukryć rażące naruszenie prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wyjaśniono, że przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem, nie nadają organom uprawnienia do wydawania decyzji w przedmiocie organizacji ruchu i ustawienia znaków drogowych. W związku z tym przedmiotowa sprawa nie jest sprawą administracyjną załatwianą poprzez wydanie decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu ze względu na jej niedopuszczalność.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W niniejszej sprawie kwestionowane skargą rozstrzygnięcie zostało wydane w następstwie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. W związku z tym, że postanowienie Kolegium z dnia 14 kwietnia 2015r. nie należy do żadnej z wymienionych w przepisie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działania administracji publicznej, przedmiotowa skarga nie może podlegać merytorycznemu rozpoznaniu.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jest zamknięty. Przepisy rozdziału siódmego, działu I Kodeksu postępowania administracyjnego, regulujące kwestie terminowości załatwiania spraw, nie przewidują możliwości zaskarżenia zażaleniem postanowienia wydanego w trybie art. 37 § 2 k.p.a. Rozstrzygnięcie takie też ani nie kończy postępowania administracyjnego w danej sprawie, ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. (vide: T. Woś, [w:] T. Woś (red.) H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012r., str. 63-67, podobnie zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013r., sygn. akt I OSK 145/13, LEX 1483384).
Co więcej postępowanie prowadzone na skutek wniesienia zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. nie ma cech samodzielnego postępowania administracyjnego i postanowienie wydane po jego rozpatrzeniu ma charakter incydentalny. Przepisy art. 37 k.p.a. mają na celu jedynie zwalczanie bezczynności organu pierwszej instancji w merytorycznym załatwieniu sprawy zawisłej przed tym organem. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. warunkuje wniesienie skargi do sądu administracyjnego, ale na bezczynność organu pierwszej instancji.
Na marginesie, Sądowi z urzędu wiadomo jest, że skarżący wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie załatwienia ww. sprawy i jest ona zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygn. akt III SAB/Gd 16/15.
Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Stąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.