Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S.K. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 27 marca 2019 r. nr (...) w sprawie zatwierdzenia projektu regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy.
S.K. pismem z dnia 31 sierpnia 2020 r. wniósł sporządzoną osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyżej wymienionego orzeczenia. Z akt sprawy wynika, że skarżący jest doradcą podatkowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Instytucja skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia została uregulowania w dziale VII A ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej zwanej jako: "P.p.s.a.").
Zgodnie z art. 285l p.p.s.a. w przypadkach nieuregulowanych przepisami powołanego działu do postępowania wywołanego wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia zastosowanie ma zatem także przepis art. 175 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem §2-3.
Przepis art. 285 f § 3 P.p.s.a., stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nieopłacona, wniesiona z naruszeniem art. 175 §1 oraz której braki nie zostały uzupełnione w terminie podlega odrzuceniu.
Sporządzenie skargi niezgodnie z wymogiem określonym w art. 175 jest brakiem nieusuwalnym i uzasadnia jej odrzucenie, bez wzywania do uzupełnienia tego braku (por. postanowienie NSA z 27 sierpnia 2010 r. II ONP 1/10).
W niniejszej sprawie należy stwierdzić, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, złożona przez S.K., nie odpowiada wymogom określonym w art. 175 P.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Przedmiot sprawy jest tego rodzaju, że doradca podatkowy nie byłby uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej po myśli art. 175§3 p.p.s.a. Sprawa nie dotyczy bowiem obowiązków podatkowych, ani celnych, ani egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Nie zachodzi którakolwiek z sytuacji przewidzianych w art. 175 § 2- 2a P.p.s.a.
Niezależnie od powyższego dodać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r. sygn. akt II FNP 1/11 wyraził pogląd, że doradca podatkowy nie jest osobą uprawnioną do sporządzenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, bez względu na przedmiot sprawy zakończonej tym orzeczeniem.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 285f § 3 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl)