Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 3 lipca 2008 r. o sygn. akt III SA/Gd 445/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi A. K. uchylił zaskarżone orzeczenie, tj. orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej ds. Studenckich Uniwersytetu G. z dnia 17 września 2007 r. (bez numeru) oraz poprzedzające je orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej ds. Studenckich Uniwersytetu G. z dnia 13 kwietnia 2007r. (bez numeru) w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia z uczelni. W pkt 2 wyroku Sąd określił, że zaskarżone orzeczenie nie może być wykonane.
Wnioskiem z dnia 22 września 2008 r. organ administracyjny, reprezentowany przez radcę prawnego A. B., zażądał wykładni tego wyroku przez wyjaśnienie jego pkt 2, stanowiącego o niemożności wykonania zaskarżonego orzeczenia, w sytuacji, gdy orzeczenie Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej zostało już wobec skarżącego wykonane w 2007 r.
W uzasadnieniu wniosku zawarto także pytanie, czy w związku z takim orzeczeniem Sąd uchylił karę wobec skarżącego i przywrócił go w prawach studenta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, LEX nr 75 533).
Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (post. NSA z dnia 23 czerwca 2003 r., I SA/Łd 1517/02, niepubl.; post. SN z dnia 8 stycznia 1998 r., III AO 25/97, OSNP 1999, nr 4, poz. 151).
W niniejszej sprawie wątpliwość wnioskodawcy dotyczy pkt 2 wyroku, stanowiącego o tym, że orzeczenie nie może być wykonane, przy czym dla wnioskodawcy niezrozumiałe jest, czy w związku z treścią wyroku Sąd uchylił karę wobec skarżącego i przywrócił go w prawach studenta.
Jak już wskazano potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. W wypadku stosowania art. 152 p.p.s.a. i stwierdzenia przez sąd w wyroku, że decyzja nie podlega wykonaniu, oznacza to, że decyzja ta nie wywołuje skutków prawnych, które wynikają z jej rozstrzygnięcia, od chwili wydania wyroku, mimo że wyrok uchylający tę decyzję nie jest jeszcze prawomocny (wyrok NSA z dnia 29 lipca 2004 r., OSK 591/04 [ONSA i WSA 2004/2/32, OSP 2005/4/50]).
Zdaniem Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie nie występują wątpliwości wymagające rozstrzygnięcia w trybie żądanym we wniosku, bowiem wyrok jest sformułowany w sposób jasny.
Nadmienić należy, że rozstrzygnięcie dotyczące wykładni orzeczenia powinno być podejmowane w składzie, który wydał wyrok (tak postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2007 r. sygn. akt II FZ 12/07, LEX nr 299419).
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 158 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.