Uzasadnienie
B. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję A. S.A. z siedzibą w [...] z dnia 4 marca 2022 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Pismem z dnia 12 listopada 2021 r., B. B. na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej także ustawą lub u.i.d.p., wystąpiła do A. S.A. z siedzibą w [...] z wnioskiem o udzielenie dostępu do informacji publicznej poprzez wskazanie
- 1. czy podstawą prawną posadowienia linii elektroenergetycznych przebiegających przez działkę nr ew. [...], obręb [...] w M. było porozumienie/umowa z właścicielem nieruchomości (pkt A)?
- 2. jeśli tak, wnioskodawczyni wystąpiła o załączenie skanu/kserokopii porozumienia/umowy z właścicielem nieruchomości, bez danych osobowych (pkt B),
- 3. jeśli odpowiedź z pkt A brzmi nie, to czy dla wskazanej działki była wydana decyzja na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (pkt C)?
- 4. w punkcie D wniosku wnioskodawczyni wystąpiła o udostępnienie kopii protokołu odbioru technicznego linii elektroenergetycznych przebiegających przez wymienioną działkę w M.,
- 5. w punkcie E wniosku wnioskodawczyni wystąpiła o wskazanie daty budowy linii elektroenergetycznych przebiegających przez przedmiotową działkę.
A. S.A. z siedzibą w [...] decyzją z dnia 27 stycznia 2022 r., odmówiła udostępnienia żądanej informacji. Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 16 ust. 1 i art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.).
W uzasadnieniu Spółka wskazała, że wnioskowana informacja publiczna stanowi informację przetworzoną, ponieważ w chwili złożenia wniosku nie istniała. Spółka nie posiada bowiem rejestrów o instalacji słupów i linii energetycznych przebiegających przez wymienione we wniosku działki wraz z wszelką dokumentacją potwierdzającą instalację: dokładnym położeniu linii energetycznej, decyzjach administracyjnych o zezwoleniu na przeprowadzenie linii i urządzeń a także informacji o rodzaju tytułu prawnego posiadanego dla przedmiotowej działki, jak również innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, konserwacji i modernizacji wymienionych urządzeń, usytuowanych na przedmiotowej nieruchomości.
Informacja przetworzona w tym zakresie powinna zostać przez Spółkę udostępniona w przypadku, gdy może ona zostać uznana za szczególnie istotną dla interesu publicznego. Pojęcie "interesu publicznego" jest pojęciem niedookreślonym, nieposiadającym zwartej, zapisanej formuły na gruncie obowiązującego prawa. Interes publiczny odnosi się w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz innych ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu.
W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów.
W ocenie Spółki, żądane informacje nie mają znaczenia z punktu widzenia funkcjonowania państwa.
Pismem z dnia 21 lutego 2022 r. B. B. wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy o udostępnienie informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z dnia 12 listopada 2021 r.
Zaskarżoną decyzją z dnia 4 marca 2022 r. A. S.A. z siedzibą w [...] utrzymała w mocy pierwotną decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu decyzji Spółka wskazała, że wnioskując o udostępnienie dokumentacji sieci elektroenergetycznych zlokalizowanych w miejscowości M. B. B. zwróciła się o udostępnienie jakościowo nowej informacji, którą Spółka nie dysponowała w chwili złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie udostępnienie wnioskowanych informacji nie polega wyłącznie na podjęciu czynności technicznych, polegających na odszukaniu i anonimizacji przedmiotowych decyzji. Spółka wskazała, że decyzje te były wydawane na przestrzeni wielu lat. W tym czasie zmieniały się m.in granice województw, na których zlokalizowana została infrastruktura elektroenergetyczna. Zmianie podlegały również granice działalności poszczególnych przedsiębiorstw energetycznych w wyniku powstania poszczególnych grup energetycznych.
Wydając decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej, Spółka uznała, że złożony wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Powołując się na orzecznictwo Spółka podniosła, że obszerność zakresowa wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie dyskwalifikuje go jako wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani ze względu materialnoprawnych, ani formalnoprawnych, może natomiast być podstawą uznania, że dotyczy on informacji przetworzonej.
Zgodnie z linią orzeczniczą sądów administracyjnych, informacja przetworzona to taka informacja, którą podmiot zobowiązany na dzień złożenia wniosku nie dysponuje, w związku z czym jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności połączonych z sięgnięciem do dokumentacji źródłowej oraz zaangażowaniem do tych czynności określonych środków osobowych i finansowych. Przetworzenie jest zebraniem lub zsumowaniem pojedynczych wiadomości będących w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, wymagających samodzielnego ich zredagowania, związanego z koniecznością przeprowadzenia przez tenże podmiot czynności analitycznych, których końcowym efektem jest dokument pozwalający na dokonanie przez wnioskodawcę samodzielnej interpretacji i oceny.
Spółka wskazała, że przepisy prawa nie obligują jej do prowadzenia rejestrów dokumentów, o których udostępnienie wnioskuje strona. Brak takich rejestrów nie stanowi zatem naruszenia obowiązującego porządku prawnego, nie oznacza również braku kontroli nad posiadaną przez Spółkę dokumentacją.
W skardze na powyższą decyzję B. B. wniosła o jej uchylenie oraz zasądzenie wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł oraz kosztów korespondencji sądowej w kwocie 6,50 zł.
Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie w terminie przez prawo przewidzianym informacji publicznej w związku z błędnym uznaniem, że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną.
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że żądana informacja nie miała charakteru przetworzonego, a zatem nie zaistniała podstawa do badania na mocy art. 3 ust. 1 ustawy, czy uzyskanie przedmiotowych danych jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Pojęcie informacji przetworzonej nie jest wprawdzie zdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej, ale w orzecznictwie sądowym pojęcie to jest w przeważającym zakresie definiowane jako taka informacja publiczna, która została opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie kryteriów wskazanych przez żądającego udostępnienia informacji publicznej. Informacja przetworzona będzie więc informacją, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według podanych przez niego kryteriów (np. w formie tabelki). Wykaz taki byłby specjalnie stworzony na potrzeby wnioskodawcy według jego żądania. Informacją przetworzoną będzie taka informacja, co do której podmiot zobowiązany do jej udzielenia nie dysponuje taką "gotową" informacją na dzień złożenia wniosku, ale jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności.
Reasumując, informacja będzie miała charakter informacji przetworzonej w sytuacji, gdy jej udostępnienie co do zasady wymaga dokonania stosownych analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, itp. połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków osobowych i finansowych. Nie stanowi zaś przesłanki dla uznania informacji publicznej za informację przetworzona okoliczność, że wymaga ona poszukiwania w zasobach archiwalnych podmiotu zobowiązanego. W dalszym ciągu chodzi bowiem o informację, której udostępnienie nie wymaga jakichkolwiek analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, itp., a jedynie prostego odnalezienia jej w zbiorze dokumentów.
Ponadto sporządzenie kopii określonych konkretnych dokumentów nie powinno być zaliczane do kategorii informacji przetworzonej, a to z tego względu, że ich sporządzenie nie prowadzi do powstania nowych informacji, składających się z cząstkowych informacji prostych. Niewątpliwie decyzje i inne dokumenty stanowiące podstawę budowy i przebudowy linii energetycznych są dokumentami, które powinien posiadać inwestor, a jeżeli inwestorem jest podmiot realizujący zadania publiczne, to i decyzje te (i pozostałe dokumenty) służą realizowaniu zadań publicznych przez taki podmiot. Z tego względu dostęp do tych dokumentów należy traktować jako dostęp do informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę A. S.A. z siedzibą w [...] wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że w sprawie brak jest ustawowych przesłanek do udzielenia informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie, w wyniku którego wydane zostały kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje prowadzone było w oparciu o przepisy u.d.i.p., która to ustawa, służy realizacji zagwarantowanego w art. 61 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej.
Z przepisów u.d.i.p. wynika, że realizacja prawa dostępu do informacji publicznej w przewidzianych ustawą formach (art. 2 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1-3), wymaga jednoczesnego zaistnienia trzech pozytywnych przesłanek. Po pierwsze, przedmiotem żądania musi być informacja mająca charakter publiczny w rozumieniu art. 1 ust. 1, po drugie adresatem żądania musi być podmiot zobowiązany do jej udzielenia, określony w art. 4 ust. 1 lub 2 tej ustawy, a po trzecie, żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu podmiotu, do którego zwrócono się o jej udzielenie (art. 4 ust. 3).
Krąg podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej został określony w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., który wyróżnia dwie podstawowe grupy podmiotów zobowiązanych: władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące "zadania publiczne". Pojęcie zadań publicznych nie zostało zdefiniowane w treści ustawy, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że zakresu odniesienia tego pojęcia nie można ograniczyć do kwestii ściśle związanych ze sprawowaniem władzy publicznej, ale obejmuje ono również te zadania, które dotyczą zaspokajania podstawowych potrzeb o charakterze powszechnym, istotnych dla rozwoju i funkcjonowania państwa nie tylko jako podmiotu politycznego, ale jako pewnej wspólnoty realizującej funkcje służebne wobec obywateli, również poprzez zaspokajanie ich podstawnych potrzeb.
W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1348/19 wskazano, że w art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej użyto pojęcia "zadanie publiczne" zamiast pojęcia "zadanie władzy publicznej" użytego w art. 61 Konstytucji RP. Pojęcie to ignoruje element podmiotowy i oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli.
Znaczenie działalności przedsiębiorstw energetycznych dla sfery życia publicznego znajduje swój normatywny wyraz w regulacjach prawa energetycznego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 833), określa ona zasady kształtowania polityki energetycznej państwa, zasady i warunki zaopatrzenia i użytkowania paliw i energii, w tym ciepła, oraz działalności przedsiębiorstw energetycznych. Z powyższego wynika, że działalność przedsiębiorstw energetycznych, w wysokim stopniu regulowana i poddana kontroli organu władzy publicznej, może być postrzegana jako element polityki energetycznej państwa. Na specyficzny charakter działalności przedsiębiorstw energetycznych jako element szeroko rozumianej polityki energetycznej państwa wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2006 r., P 24/05, który wskazał na wyrażane w doktrynie [(A. Walaszek-Pyzioł, Kształtowanie i realizacja polityki energetycznej państwa na gruncie ustawy Prawo energetyczne (podmioty, instrumenty), Acta Universitatis Vratislaviensis Nr 2154, Prawo CCLXVI.] przekonanie, że "przedsiębiorstwa energetyczne są wprawdzie nie de iure, ale de facto przedsiębiorstwami użyteczności publicznej i jako takie powinny podlegać dalej idącej reglamentacji niż inni przedsiębiorcy", por. wyrok NSA z dnia 1 października 2014 r. sygn. akt I OSK 314/14).
Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę podziela przekonanie, że działalność przedsiębiorstw energetycznych z uwagi na jej znaczenie dla sfery publicznej należy postrzegać w kategoriach wykonywania zadań publicznych.
Z treści art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne".
Dostęp do zasobów energetycznych ma podstawowe znaczenie z punktu widzenia zarówno poszczególnych jednostek, jak i całego społeczeństwa, w tym także z perspektywy suwerenności i niepodległości państwa (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt P 24/05, OTK-A 2006/7/87). Obowiązkiem władz publicznych jest zatem zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego kraju, przy czym zadanie to jest realizowane zarówno przez organy administracji publicznej, jak i inne podmioty.
Stosownie do art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy.
Zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie prawniczej przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia informacja publiczna. Uważa się zatem, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią, zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego.
Kryterium decydującym o udostępnieniu poszczególnych dokumentów w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ich autorstwo, tylko przesądzenie, że służą one realizowaniu zadań publicznych i zostały wytworzone na zlecenie organów administracji publicznej, przy czym informacja publiczna dotyczy sfery faktów.
Skarżąca domagała się informacji dotyczącej podstawy prawnej zajęcia nieruchomości na przeprowadzenie linii energetycznej. Informacja w tym zakresie ma charakter informacji publicznej. Zajęcie przez podmiot realizujący cele publiczne nieruchomości przez umieszczenie na niej urządzeń umożlwiających realizację celu publicznego w postaci dostarczania energii dotyczy informacji publicznej.
W istocie, w niniejszej sprawie bezspornym między stronami było, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej, a A. S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji. A. S.A. nie kwestionowała także faktu posiadania żądanej informacji.
Kwestią sporną miedzy stronami było, czy odmawiając skarżącej udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, Spółka zasadnie uznała, że jej zakres powoduje, iż mamy do czynienia z informacją publiczną przetworzoną.
Jak bowiem stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, obejmuje m.in. uprawnienia do "uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego". Przepis ten wprowadza wyjątek od zasady określonej w art. 2 ust. 2 u.d.i.p., w myśl której od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Ustawa rozróżnia dwa rodzaje informacji publicznej: informację przetworzoną, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. oraz, a contrario, informację prostą. Natomiast tylko udostępnienie informacji publicznej należącej do pierwszej z wymienionych kategorii zostało uwarunkowane przez ustawodawcę dodatkowym kryterium, a mianowicie wykazaniem istotności dla interesu publicznego w jej uzyskaniu przez wnioskodawcę. Dostęp do informacji prostej nie jest ograniczony tym zastrzeżeniem.
Jeżeli zatem w toku procedowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej podmiot zobowiązany do jej udostępnienia dojdzie do przekonania, że żądanie dotyczy informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., której udostępnienie, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., może nastąpić jedynie "w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego". Strona wnioskująca powinna mieć możliwość wykazania w zakreślonym przez podmiot zobowiązany terminie, że zachodzi przesłanka warunkująca uzyskanie informacji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Po upływie wyznaczonego terminu, nawet w sytuacji milczenia strony organ, dla zrealizowania obowiązków wynikających z u.d.i.p., powinien albo udostępnić wnioskowaną informację albo wydać decyzję odmowną, wykazując w niej brak przesłanki przewidzianej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
Celem regulacji ograniczenia w dostępie do informacji jest przeciwdziałanie zalewowi wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych oraz zapobieganie sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej.
Ustawodawca nie zdefiniował pojęć "informacji prostej" i "informacji przetworzonej". Kryterium informacji przetworzonej ma zatem charakter klauzuli generalnej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowano pewien zbiór cech, które pozwalają stwierdzić, czy dana informacja jest informacją o charakterze przetworzonym.
I tak, informacja tego rodzaju stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Przy tym nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 września 2009 r. syg. akt II SA/Wa 978/09; wyroki NSA: z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I OSK 951/08, z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I OSK 529/13). Przetworzenie informacji wymaga dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 3097/12).
Działania takie często wiążą się też z poniesieniem przez adresata wniosku określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa, i zaangażowaniem ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą działalnością (por. wyroki NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1870/10; z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 865/13; z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1526/16).
Ponadto, możliwa jest sytuacja, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. W niektórych wypadkach szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (zob. np. wyroki NSA z 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, z 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, z 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14, z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 416/12, z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt I OSK 2782/15; z dnia 14 kwietnia 2017 r., I OSK 2791/16; z dnia 17 września 2020 r., I OSK 396/20; z dnia 21 października 2020 r., sygn. akt I OSK 834/20, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na względzie, Sąd uznał, że dokonana przez podmiot zobowiązany kwalifikacja żądanej informacji nie jest prawidłowa.
Złożony wniosek obejmuje zbiór informacji prostych. Zbiór ten nie jest obszerny. Zobowiązana do udzielenia informacji Spółka nie wykazała, by jej udostępnienie wymagało zaangażowania znacznych sił i środków, w celu wyszukania, zebrania i opracowania danych. Żądane informacje mają charakter informacji prostych, organ nie musiał poddawać ich w celu udostępnienia żadnej analizie ani innym działaniom. Spółka winna udostępnić skarżącej informację w takiej formie, w jakiej ją posiada.
Argumentacja Spółki, że nie posiada rejestrów nie zasługuje na uwzględnienie. Charakter informacji prostej nie jest bowiem związany z objęciem tej informacji rejestrem.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzekł o uchyleniu obu wydanych w sprawie decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę A. S.A. związana będzie dokonaną przez Sąd oceną prawną, zgodnie z art. 153 p.p.s.a.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Internetowej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).