Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 17 grudnia 2008 r. A. T. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 P.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 P.p.s.a. Zatem rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Na podstawie złożonego oświadczenia na formularzu PPF oraz dokumentów przedłożonych w odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 18 grudnia 2008 r. (rocznych obliczeń podatku PIT-40A za 2007 r., wyciągów z rachunków bankowych z trzech ostatnich miesięcy, zaświadczeń z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 29 i 30 grudnia 2008 r., dokumentów obrazujących wysokość kosztów utrzymania – opłat czynszowych, za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości), ustalono, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z wnukiem, z którym zamieszkuje w lokalu o powierzchni 55 m2, źródłem jej dochodu jest emerytura, której wysokość wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi 1 200,53 zł netto miesięcznie.
Jej wnuk otrzymuje rentę socjalną oraz zasiłek pielęgnacyjny w łącznej wysokości 628,38 zł netto miesięcznie. W 2007 r. wnioskodawczyni uzyskała dochód z emerytury w kwocie 11 882,28 zł, zaś wnuk otrzymał rentę w wysokości 6 022,44 zł. Skarżąca i wnuk nie posiadają przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro ani oszczędności. Z przedłożonych faktur od dostawców energii elektrycznej, gazu oraz informacji o opłatach za mieszkanie wynika, że średnia miesięczna wysokość ponoszonych przez skarżącą kosztów utrzymania wynosi 364,72 zł.
Biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia stronie faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu oraz aktualną sytuację materialną skarżącej i jej wnuka, a w szczególności wysokość, źródło dochodów i ponoszone koszty utrzymania, potwierdzone załączonymi do akt sprawy dokumentami źródłowymi, uznać należało, że wykazała ona dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, jakie mogą powstać w niniejszej sprawie.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.