Uzasadnienie
Burmistrz Miasta i Gminy P., działając na podstawie art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 1397 ze zm.), decyzją z dnia 23 lipca 2020 r. orzekł o wymeldowaniu B. B. z pobytu stałego P. ul. O. W. [...].
W pouczeniu zawarto informację, że od tej decyzji przysługuje stronom odwołanie do Wojewody [...], za pośrednictwem Burmistrza Miasta i Gminy P., w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
W piśmie z dnia 25 sierpnia 2020 r., zaadresowanym do Urzędu Miasta i Gminy P., B. B. wniosła o przełożenie terminu odwołania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wskazując, że decyzja o wymeldowaniu została jej przekazana przez córkę dopiero po powrocie z sanatorium. Następnie, w związku z wezwaniem organu pierwszej instancji do uzupełnienia pisma z dnia 27 sierpnia 2020 r., B. B. pismem z dnia 2 września 2020 r. zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, złożonym za pośrednictwem Urzędu Miasta i Gminy P., wniosła środek zaskarżenia zatytułowany "odwołanie".
Organ pierwszej instancji przedmiotowe pismo wraz z aktami sprawy przekazał do rozpatrzenia Wojewodzie [...].
Wojewoda [...] mając na uwadze treść pisma z dnia 2 września 2020 r. wezwał B. B. o jego sprecyzowanie poprzez wskazanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, czy jej zamiarem było złożenia odwołania do organu odwoławczego, czy może pismo to należy przekazać do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewoda [...] wskazał przy tym, że brak odpowiedzi, w zakreślonym terminie, spowoduje, że pismo z dnia 2 września 2020 r. zostanie przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przedmiotowe wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Dokonując analizy treści pisma B. B. z dnia 2 września 2020 r. w powiązaniu z brakiem jej reakcji na wezwanie Wojewody [...] w sprawie jego sprecyzowania, wywieźć należy, że wolą skarżącej było wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 23 lipca 2020 r. wydanej w przedmiocie wymeldowania jej z pobytu stałego.
Zatem skarżąca złożyła skargę do sądu administracyjnego na decyzję organu pierwszej instancji (Burmistrza Miasta i Gminy P.) przed rozstrzygnięciem organu drugiej instancji (Wojewody [...]), tj. zanim wyczerpała przysługujący jej na przedmiotową decyzję środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
Wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero natomiast, gdy organ drugiej instancji wyda rozstrzygnięcie w sprawie (decyzję lub postanowienie) można wnieść na nie skargę do sądu administracyjnego.
Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu drugiej instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję (lub postanowienie) organu pierwszej instancji albo gdy już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia - czy też niezależnie od nich - wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych pierwszej instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
W związku z powyższym zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia 23 lipca 2020 r. w przedmiocie wymeldowania skarżącej z pobytu stałego - wobec przysługiwania na tę decyzję środka zaskarżenia w postaci odwołania do Wojewody [...] - jest niedopuszczalne, i w tej sytuacji wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlega - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.- odrzuceniu.