Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 września 2014 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – 24 września 2014 r.) skarżący Z. J. L. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
Na podstawie oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w urzędowym formularzu PPF oraz na podstawie dokumentów nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 października 2014 r. ustalono, że wnioskodawca będący osobą niepełnosprawną prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest świadczenie rentowe oraz uczelniane stypendia socjalne (z tytułu ciężkiej sytuacji finansowej i z tytułu niepełnosprawności). Wnioskodawca nie ponosi kosztów związanych z nieruchomością, w której zamieszkuje wraz z rodzicami i rodziną brata (prowadzącego odrębne gospodarstwo domowe). Wszelkie koszty związane z utrzymaniem nieruchomości i uiszczaniem opłat za media ponoszą rodzice wnioskodawcy będący emerytami rolniczymi oraz częściowo jego brat. Wnioskodawca – zgodnie ze złożonym oświadczeniem jak i w świetle nadesłanych wyciągów z rachunku bankowego – nie posiada oszczędności pozwalających na poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Ujemne saldo jego rachunku bankowego na dzień 31 sierpnia 2014 r. wynosiło – 201,97 zł.
W tym stanie należało wskazać, co następuje.
Instytucja prawa pomocy uregulowana w przepisach dotyczących postępowania przed sądami administracyjnymi stanowi pomoc państwa przeznaczoną wyłącznie dla tych osób, które nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów postępowania.
W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Co oczywiste, rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie udowodnione przez podmiot wnioskujący o przyznanie prawa pomocy.
Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawcy jak i uwzględniając wysokość kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru w trzech prowadzonych jednocześnie sprawach uznano, że wnioskodawca wykazał dostatecznie, iż na dzień wydania niniejszego postanowienia poniesienie przedmiotowego ciężaru finansowego spowodować może skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Za powyższą oceną przemawia zwłaszcza zestawienie wysokości oraz rodzaju uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi, koniecznymi kosztami utrzymania wnioskodawcy i osób, z którymi zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym. Istotne znaczenie ma tutaj również deklarowany oraz znajdujący potwierdzenie w przedstawionych dokumentach brak posiadanych zasobów pieniężnych.
W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.