Uzasadnienie
G. K. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 10 lutego 2020 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa. Podstawę prawną wymierzenia kary stanowiły przepisy art. 64 oraz art. 140aa ust. 1-3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 110).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o przekazanie sprawy zgodnie z właściwością Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Jak wynika z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) powoływanej jako "p.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Zgodnie z treścią § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jest właściwy dla obszaru województwa pomorskiego. Siedziba organu - Głównego Inspektora Transportu Drogowego znajduje się w Warszawie. Z § 1 pkt 13 cytowanego rozporządzenia wynika, że właściwym dla obszaru województwa mazowieckiego jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Z art. 13 § 3 p.p.s.a wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta RP w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506 ze zm.), jednak odnosi się on tylko do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r., Nr 125, poz. 874 ze zm.).
Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym i unormowanie rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r. nie ma do niej zastosowania.
Niniejsza sprawa winna być zatem rozpoznana zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych.
Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania sprawy jest, zgodnie z regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 p.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 13 wskazanego wyżej rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego.
Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził swą niewłaściwość miejscową, i przekazał sprawę do rozpoznania właściwemu miejscowo sądowi - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.