Uzasadnienie
"A" Spółka akcyjna z siedzibą we W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 11 sierpnia 2014 r. wydaną w przedmiocie ustalenia kraju pochodzenia importowanego przez spółkę towaru i stawki ostatecznego cła antydumpingowego oraz określenia niezaksięgowanej kwoty cła antydumpingowego podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 100.029 zł.
We wniesionej skardze "A" Spółka akcyjna z siedzibą we W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wobec Spółki toczy się obecnie 37 postępowań dotyczących nałożenia cła antydumpingowego na import siatki podtynkowej z Tajwanu (wszczętych przez Naczelnika Urzędu Celnego na podstawie tego samego raportu OLAF), zaś łączna kwota długu celnego grożącego w związku z tymi postępowaniami wynosi niemal 10 milionów złotych (9.915.666,08 zł). Spółka wyjaśniła, że kwota długu celnego określona pierwszymi wydanymi w ww. sprawach decyzjami w wysokości 502.551,50 zł została już przez nią zapłacona, obecnie zaś wymagalna jest kwota cła określona kolejnymi decyzjami w łącznej wysokości 3.904.965 zł. Zgodnie z zapowiedzią organu, w najbliższych dniach zostaną wydane kolejne decyzje określające cło antydumpingowe.
Tym samym, w ciągu 6 miesięcy wobec skarżącej zostanie nałożone cło w wysokości około 6 milionów złotych, zaś w perspektywie kolejnych kilku miesięcy zobowiązanie z tytułu długu celnego osiągnie wysokość około 10 milionów złotych.
W ocenie skarżącej brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (w tym dalszych decyzji) spowoduje konieczność pozyskania przez spółkę zewnętrznego finansowania w łącznej kwocie około 10 milionów złotych. Spółka nadal nie dysponuje bowiem innymi środkami na zapłatę cła, co w rezultacie zachwieje płynnością finansową spółki nie tylko w krótkiej, ile w wielomiesięcznej perspektywie czasowej i co będzie miało przełożenie na ograniczenie działalności operacyjnej spółki.
Spółka wyjaśniła, że nie będzie w stanie ponieść takiego ciężaru finansowego, co z kolei wiązać się będzie m.in. z ograniczeniem działalności i redukcją zatrudnienia (niemożliwymi do odbudowania po ewentualnym uchyleniu decyzji w wyniku postępowania sądowoadministracyjnego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.
Skarżąca wyjaśniła bowiem trudną kondycję finansową firmy oraz poinformowała, iż na chwilę obecną nie dysponuje środkami na zapłatę cła. Wskazała ponadto, że wobec spółki toczy się obecnie 37 postępowań dotyczących nałożenia cła antydumpingowego i łączna kwota długu celnego grożącego w związku z tymi postępowaniami wynosi około 10 milionów złotych. Pozyskanie kredytu w takiej wysokości w celu zapłaty cła będzie z kolei kosztować spółkę rocznie ok. 600.000 zł. Zwiększenie zobowiązań kredytowych spółki spowoduje jednocześnie konieczność utrzymania dyscypliny finansowej narzuconej przez finansujący bank, a tym samym niemożność zewnętrznego finansowania kapitału obrotowego przez spółkę, co jest podstawą funkcjonowania działalności spółki. W takiej sytuacji spółka zmuszona byłaby do ograniczenia swojej działalności oraz zwolnienia części pracowników.
Na potwierdzenie powyższego skarżąca przedłożyła również stosowną dokumentację - informację o sytuacji finansowej spółki w latach 2014 – 2016 oraz opinię bankową z dnia 2 października 2014 r. dotyczącą prowadzonego dla spółki rachunku bankowego.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.