Uzasadnienie
I. R. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyżej opisaną decyzję Wojewody [...] w sprawie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania R. i E. B. wraz z dziećmi na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w B. W skardze wniósł m.in. o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Sad Rejonowy w B. w zakresie zarządu nieruchomością oraz sprawy o dział spadku i zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości.
Postanowieniem Sądu z dnia 11 grudnia 1997 r. postępowanie w sprawie zostało zawieszone.
Postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podjął zawieszone postępowanie.
Skarżący pismem z dnia 28 sierpnia 2006 r. poinformował, że zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w B. Wydział II Cywilny Odwoławczy z dnia 18 września 2003 r., [...] został jedynym właścicielem nieruchomości przy ul. [...] w B. Dalej stwierdził: "nie wnoszę zastrzeżeń wobec faktu zameldowania w rzeczonej nieruchomości mojej córki E. B. jej męża oraz dzieci". Sąd wystosował do skarżącego zapytanie czy pismo z dnia 28 sierpnia 2006 r. należy traktować jako cofnięcie skargi na decyzję Wojewody [...]. W odpowiedzi skarżący stwierdził, iż "cofnięcie skargi uważam za celowe z adnotacją do Wojewody i Prezydenta Miasta [...], że zmieniła się sytuacja prawna, a decyzje o wymeldowaniu nas przestały być aktualne/.../".
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - w skrócie P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi i na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie.