Uzasadnienie
J. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Pomorskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 3 lipca 2024 r., nr OPES.906.49.2024 w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 września 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłania pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenia powyższe doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 października 2024 r. (por. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 32 akt).
W dniu 22 października 2024 r. skarżąca złożyła pismo, w którym wskazała, że w załączeniu przedkłada pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu A. M. do reprezentowania jej przed sądami administracyjnymi. Do pisma załączone zostały dwa egzemplarze pełnomocnictwa, które nie zostały podpisane przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Stwierdzić należy, że ani skarżąca, ani jej pełnomocnik w zakreślonym terminie, tj. do dnia 23 października 2024 r., nie uczynili zadość wezwaniu sądu i nie nadesłali pełnomocnictwa. Załączone do pisma skarżącej z dnia 22 października 2024 r. dokumenty stanowią jedynie druki pełnomocnictw przygotowane do podpisanie przez skarżącą, podczas gdy przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. wymaga, aby pełnomocnictwo zawierało podpis mocodawcy. Podpisu takiego ww. dokumenty nie zawierają, w związku z czym brak jest podstaw do traktowania ich jako udzielone przez skarżącą pełnomocnictwo do reprezentowania jej przez radcę prawnego A. M. w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów Sąd orzekł w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.