Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę L. J. na opisane zaświadczenie Prezydenta Miasta [...].
Wnioskiem z dnia 23 grudnia 2009 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do przepisu art. 246 § 3 P.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.
W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.
Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie posiada nieruchomości ani jakichkolwiek zasobów pieniężnych, przedmiotów o wartości powyżej 3 000 euro, oprócz świadczeń z pomocy społecznej (zasiłku okresowego i celowego) w łącznej kwocie 318,50 zł aktualnie nie uzyskuje dochodów. Wnioskodawca korzysta również z pomocy organizacji charytatywnych, polegającej na zapewnieniu mu pobytu w noclegowni oraz dostarczaniu podstawowych produktów żywnościowych.
Biorąc pod uwagę podniesione we wniosku okoliczności faktyczne, a także dokumenty źródłowe dołączone do akt sprawy o sygn. III SA/Gd 301/09 (m.in. kopię zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy z dnia 13 lipca 2009 r., potwierdzenie pobytu w noclegowni od 1 sierpnia 2009 r. oraz zaświadczenie o korzystaniu z pomocy Zespołu Charytatywnego [...]) uznano, iż skarżący dostatecznie wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia w niniejszej sprawie kosztów zastępstwa procesowego z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania koniecznego dla siebie.
Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.