Uzasadnienie
M. S.-J. i T. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej z dnia 21 sierpnia 2009 r. nr [...], wydaną w sprawie nałożenia kary pieniężnej.
W dniu 21 września 2009 r. skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących w podobnych sprawach orzeczenia sądów administracyjnych są korzystne dla obywateli. Mając na uwadze fakt, że sprawa będzie rozstrzygnięta w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy wstrzymać egzekucję kary pieniężnej do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodobniające niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08, baza Lex nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. II OZ 766/08, baza Lex nr 493672). W rozpatrywanym wniosku skarżący nie wskazują na którąkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek. Można powiedzieć, że wniosek ten nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia. W szczególności nie może być brany pod uwagę argument, że w podobnych sprawach sądy administracyjne orzekają zgodnie z poglądami skarżących. Na tym etapie przedmiotem analizy Sądu jest jedynie zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. a nie wypowiadanie się na temat przyszłego, merytorycznego rozstrzygnięcia.
W tym stanie sprawy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji.