Uzasadnienie
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 23 kwietnia 2004r. nr [...] Prezydent Miasta [...] odmówił M. Ła.-J. przyznania dodatku mieszkaniowego, stwierdzając, że ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) stanowi, że dodatek mieszkaniowy przysługuje najemcom lokali mieszkalnych. Nadto, upoważniony przez Urząd Miejski pracownik socjalny przeprowadzający wywiad środowiskowy może żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące posiadanych: ruchomości i nieruchomości oraz zasobów pieniężnych. Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Organ stwierdził, że pracownik socjalny spotkał się z wnioskodawcą w jego lokalu mieszkalnym, jednak M. Ł.-J. odmówił złożenia oświadczenia o stanie majątkowym.
Nadto wskazano, że pracownik socjalny posiadał odpowiednią legitymację, jednak pomimo tego strona stwierdziła, że złoży oświadczenie majątkowe oraz wyrazi zgodę na przeprowadzenie wywiadu środowiskowe tylko na własnych warunkach i w obecności pracownika socjalnego z rejonu wnioskodawcy.
M. Ł.- J. złożył od powyższej decyzji odwołanie podnosząc, że jest najemcą lokalu mieszkalnego nr 7 położonego w S. przy ul. [...] po śmierci swojej matki tj. od 1981r. Na wywiad do jego mieszkania przyszły dwie osoby, jednak zaprzecza, że żądał obecności pracownika socjalnego z ul. [...], tylko że wywiad powinien przeprowadzić pracownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, który "prowadzi" ul. [...]. Odnosząc się do twierdzenia, że odmówił złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, skarżący stwierdził, że odmówił spisywania swoich mebli w swoim domu. Nadto podniósł, że sama legitymacja nie uprawnia do przeprowadzenia wywiadu.
Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] decyzją z dnia 16 czerwca 2004r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że odmowa złożenia oświadczenia przez wnioskodawcę stanowi podstawę wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego (art. 7 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych). Zaskarżona decyzja odwołując się do treści cytowanego wyżej przepisu wskazuje, że wnioskodawca mimo wezwania pracowników socjalnych uniemożliwił przeprowadzenie wywiadu środowiskowego i nie zgodził się na złożenie oświadczenia o stanie majątkowym. Powyższe znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym przedmiotowej sprawy.
W ocenie Kolegium stawianie warunków przez wnioskodawcę odnośnie sposobu przeprowadzania wywiadu jest niedopuszczalne, bowiem warunki i tryb przyznania dodatku określa wyłącznie ustawa i jej przepisy wykonawcze. Uwzględniając powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uznało, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
M. Ł.- J. wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdzając, że organ pierwszej i drugiej instancji w sposób rażący naruszają prawo. Uprzednio podstawą odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego było przekroczenie powierzchni mieszkalnej (decyzja z dnia 22 marca 2002r.). Zaskarżoną decyzją odmówiono przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego, gdyż nie pozwolił na spisywać mebli, firan itp. przez osoby sobie nieznane – legitymujące się legitymacją i bez pełnomocnictwa.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzygając w granicach danej sprawy, sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasady przyznawania dodatków mieszkaniowych reguluje ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Z konstrukcji art. 7 ustawy wynika, że postępowanie w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego może przebiegać w ten sposób, że upoważniony przez organ gminy (prezydenta, burmistrza lub wójta) pracownik socjalny przeprowadza u wnioskodawcy wywiad środowiskowy i może on żądać złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, zawierającego w szczególności dane dotyczące posiadanych ruchomości, nieruchomości i zasobów pieniężnych. Odmowa złożenia oświadczenia stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego. Powyższe wynika z treści ust. 4 art. 7 w związku z ust. 1 ustawy. Przyjęcie przez ustawodawcę takiego rozwiązania powoduje ten skutek, że w przypadku odmowy złożenia oświadczenia o stanie majątkowym organ może jedynie orzec o odmowie przyznania dodatku.
Z kolei w rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 27 grudnia 2001r. w sprawie sposobu przeprowadzania wywiadu środowiskowego, wzoru kwestionariusza wywiadu oraz oświadczenia o stanie majątkowym wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego, a także wzoru legitymacji pracownika upoważnionego do przeprowadzenia wywiadu (Dz.U. Nr 56, poz.1828) reguluje w sposób szczegółowy kwestie związane ze sposobem przeprowadzania wywiadów środowiskowych. Z brzmienia § 1 ust. 2 powołanego rozporządzenia wynika, że podczas wywiadu należy ustalić faktyczny stan majątkowy wnioskodawcy. Podczas wywiadu można żądać od wnioskodawcy i innych członków gospodarstwa domowego złożenia oświadczenia o stanie majątkowym (§ 5 cyt. rozporządzenia).
Nadto rozporządzenie stanowi w § 4, że wywiad przeprowadza pracownik upoważniony przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, na podstawie legitymacji. Rozporządzenie określa wzór kwestionariusza wywiadu, oświadczenia o stanie majątkowym i legitymacji pracownika przeprowadzającego wywiad.
Jak wynika z treści obu wydanych w sprawie decyzji, jak również z akt sprawy – chodzi tutaj zwłaszcza o skierowane do skarżącego przez organ pierwszej instancji pismo z dnia 7 maja 2004r. - pracownik socjalny, który w dniu 13 kwietnia 2004r. próbował przeprowadzić ze skarżącym wywiad środowiskowy posiadał odpowiednią legitymację służbową i był upoważniony do żądania złożenia przez skarżącego oświadczenia o stanie majątkowym. Niezasadny jest zatem podniesiony w skardze zarzut, że pracownik socjalny nie był umocowany do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy skarżący odmówił złożenia oświadczenia o stanie majątkowym, organ zasadnie odmówił przyznania mu dodatku mieszkaniowego, znajduje to bowiem podstawę w treści art. 7 ust. 4 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Nie ma przy tym znaczenia dla oceny prawidłowości podjętych w sprawie rozstrzygnięć fakt, że poprzednio odmowę przyznania skarżącemu dodatku mieszkaniowego stanowiła inna przesłanka.
Z wyżej wymienionych przyczyn wobec niestwierdzenia, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo, Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.