Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 września 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art.151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 1 i 3, art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 4, art. 6 ust. 1 pkt 2, ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 966 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 20 października 2015 r., na mocy której uchylił on własną ostateczną decyzję z dnia 30 maja 2014 r., przyznającą M. K. dodatek mieszkaniowy w wysokości 300,90 zł miesięcznie na okres od dnia 1 maja 2014 r. do dnia 31 października 2014 r., jednocześnie przyznając jej dodatek mieszkaniowy w okresie od dnia 1 maja 2014 r. do dnia 31 października 2014 r. w kwocie 232,11 zł.
Organ odwoławczy podał, że M. K. wnioskiem z dnia 16.04.2014 r. zwróciła się o przyznanie dodatku mieszkaniowego na wynajmowany lokal mieszkalny przy ul. [...] w G., o powierzchni użytkowej 56,65 m2. Wskazała, że lokal zamieszkują 3 osoby. Łączna kwota wydatków na lokal to 626,38 zł, zaś dochody gospodarstwa domowego to 4 916,74 zł. Z deklaracji o wysokości dochodów za okres trzech miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złożenia wniosku wynikało, iż dochód wyniósł 4.916,74 zł, na który składało się wynagrodzenie skarżącej – 2416,74 zł, alimenty w wysokości 1500 zł oraz wynagrodzenie jej syna za prace dorywcze - 1000 zł.
M. K. złożyła oświadczenie o dochodzie niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z którego wynikało, że uzyskiwała dochód w funtach brytyjskich.
Organ wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia 30.05.2014 r., uchylił tę decyzję i ponownie rozpatrując wniosek strony o przyznanie dodatku mieszkaniowego ustalił faktyczną wysokość dochodu gospodarstwa domowego, uwzględniając przy ustaleniu dochodu kwotę z tytułu wynagrodzenia za pracę – 2.416,74 zł, wynagrodzenie syna z pracy dorywczej – 1.000,00 zł oraz dochód uzyskany z tytułu alimentów w wysokości 3.219,83 zł (w miejsce wskazanej wcześniej kwoty).
Organ odwoławczy podał, że okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sprawy, a nieznaną organowi I instancji w chwili wydania decyzji przyznającej dodatek mieszkaniowy, tj. w dniu 30.05.2014 r., był fakt, iż M. K. otrzymała w dniach 3 stycznia i 7 lutego 2014 roku łączną kwotę 3 219,83 zł tytułem alimentów.
Wyjaśniono, że zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, za dochód należało przyjąć dochód 3 osobowej rodziny strony za styczeń, luty i marzec 2014 r., który wyniósł 6.636,47 zł, a nie jak pierwotnie strona podała 4.916,74 zł. Na dochód ten składają się: alimenty – 3.219,83 zł, wynagrodzenie za pracę strony – 2.416,74 zł oraz wynagrodzenie jej syna z pracy dorywczej – 1.000,00 zł. Wysokość dochodu rodziny nie przekraczała kryterium dochodowego określonego w art. 3 ust.1 ustawy. Ustalono, że – stosownie do regulacji art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 ustawy - wydatki na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego wynoszą 497,57 zł. Zatem wysokość dodatku to różnica pomiędzy kwotą wydatków na normatywną powierzchnię lokalu - 497,57zł i kwotą 265,46 zł (12%x 2.212,19 zł), co daje kwotę 232,11 zł. Zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta była zgodna z prawem i brak było podstaw do jej uchylenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. K. wniosła o jej uchylenie. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego –art. 3 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych poprzez bezzasadne uznanie, że otrzymane przez nią alimenty należy zaliczyć do dochodu, o którym mowa w tym przepisie. Zdaniem skarżącej alimenty powinny być doliczane do dochodu w przypadku osób zobowiązanych do płacenia alimentów. Uwzględnienie alimentów w dochodzie w stosunku do osób otrzymujących alimenty spowodowałoby podwójne uwzględnienie jednej kwoty alimentów - raz po stronie płacącego, raz po stronie otrzymującego. Podniosła ponadto, że tylko przychody, które mogą być pomniejszane o koszty ich uzyskania oraz składkę na ubezpieczenie społeczne i chorobowe winny być zaliczane do dochodu, a alimenty do tego rodzaju przychodów nie należą. Na poparcie swoich twierdzeń powołała orzeczenia sądów administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest bezzasadna.
W niniejszej sprawie kwestią sporną było, czy alimenty uzyskane przez skarżącą, które otrzymała w kwocie wyższej, niż przedstawiła to we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, należało wliczyć do dochodu mającego wpływ na wysokość przyznanego jej dodatku mieszkaniowego.
Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (tj. Dz.U. z 2017 r., poz.180), zwanej dalej "ustawą", za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się świadczeń pomocy materialnej dla uczniów, dodatków dla sierot zupełnych, jednorazowych zapomóg z tytułu urodzenia się dziecka, dodatku z tytułu urodzenia dziecka, pomocy w zakresie dożywiania, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej, dodatku mieszkaniowego, dodatku energetycznego, zapomogi pieniężnej, o której mowa w przepisach o zapomodze pieniężnej dla niektórych emerytów, rencistów i osób pobierających świadczenie przedemerytalne albo zasiłek przedemerytalny w 2007 r., oraz świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 i 1220).
Z uwagi na brzmienie art. 3 ust.3 ustawy Sąd stoi na stanowisku, że błędne jest stanowisko skarżącej, że do dochodu, o którym mowa w tym przepisie mogą być zaliczone tylko te przychody, które mogą być pomniejszone o koszty ich uzyskania oraz składkę na ubezpieczenie społeczne i chorobowe. Omawiany przepis bowiem jedynie wskazuje na składniki, o jakie można pomniejszyć przychody, a nie zawęża katalog przysporzeń majątkowych, wliczanych do dochodu w rozumieniu ustawy.
Przywołany przepis w sposób enumeratywny wymienia, jakiego rodzaju świadczeń nie wlicza się do dochodu. Nie przewidziano w nim możliwości nie wliczenia alimentów.
Nie można podzielić poglądu skarżącej, że wliczanie alimentów do dochodu zarówno w przypadku osób płacących alimenty, jak i je otrzymujących - powodowałoby podwójne uwzględnienie jednej kwoty alimentów, co prowadziłoby do wypaczenia celu ustawy. Celem ustawy jest bowiem pomoc - osobom uprawnionym - w ponoszeniu wydatków związanych z zajmowanym lokalem mieszkalnym, a pomoc ta uzależniona jest m.in. od wysokości dochodu. Tak więc nie mamy do czynienia z "podwójnym" uwzględnieniem kwoty tych samych alimentów, ale z indywidualnym ustaleniem wysokości dochodu w przypadku każdego wnioskodawcy.
Na marginesie zauważyć należy, że stanowisko skarżącej nie jest konsekwentne - z jednej strony twierdzi ona bowiem, że "alimenty są uwzględniane w odniesieniu do osób które są zobowiązane do płacenia alimentów", z drugiej - że alimenty w ogóle nie należą do przychodów, które mogą być doliczone do dochodu.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu organy obu instancji prawidłowo uznały, że uzyskane przez skarżącą alimenty należy doliczyć do dochodu, mającego wpływ na wysokość należnego jej w przedmiotowym okresie dodatku mieszkaniowego.
Nie budzi też wątpliwości Sądu wysokość dodatku mieszkaniowego, ustalonego ponownie przez organy. Organ odwoławczy prawidłowo też zastosował art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wydaną zgodnie z treścią art. 151 §1 pkt 2 k.p.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na podstawie art.151 p.p.s.a. skargę oddalił.