Uzasadnienie
D. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 sierpnia 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia 21 czerwca 2013r., którą odmówiono D. B. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności tj. nad ojcem J. B. oraz odmówiono przyznania mu składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne z tytułu specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Skarżący pismem procesowym z dnia 16 czerwca 2014 r. cofnął skargę.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego obliguje Sąd do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie.