Uzasadnienie
W. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 marca 2013 r. nr [...], wydaną w sprawie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż i podawanie napojów alkoholowych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek stwierdził, że w razie wykonania decyzji istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W jego ocenie brak możliwości sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w należącym do niego lokalu gastronomicznym przyczyni się do utraty źródła jego utrzymania. Podkreślił przy tym, że znaczna część dochodów pochodzi właśnie ze sprzedaży napojów alkoholowych – piwa i innych napojów zawierających do 4,5 % alkoholu. W razie cofnięcia przedmiotowego zezwolenia nie będzie mógł wystąpić z ponownym wnioskiem o wydanie zezwolenia przez trzy lata (art. 18 pkt 11 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zasadą, określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Zgodnie z art. 61 § 3 w zw. art. 61 § 1 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. II SA/Gd 652/08, baza LEX nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r. II OZ 766/08, baza LEX nr 493672). Trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały wykazane przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Skarżący nadal ma możliwość prowadzenia działalności gospodarczej i sprzedaży innych artykułów w swoim lokalu gastronomicznym. Na podstawie akt sprawy nie sposób ustalić, jaki dochód przynosi lokal, oraz jaką część tego dochodu stanowi sprzedaż ww. napojów alkoholowych. Skarżący nie podał w tym zakresie żadnych danych.
Przypomnieć należy, że zakres ochrony wynikający z cytowanego wyżej przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy przedziału czasowego między wniesieniem skargi a wydaniem rozstrzygnięcia merytorycznego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Instytucja ta ma na celu ochronę interesów strony w szczególnych wypadkach, gdy - w ocenie Sądu – zajdą ww. przesłanki. Stąd niezasadne są argumenty dotyczące braku możliwości wystąpienia przez trzy lata z nowym wnioskiem o ponowne wydanie zezwolenia na sprzedaż alkoholu - regulacja art. 18 ust. 11 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1356 ze zm.) będzie miała zastosowanie dopiero w przypadku oddalenia skargi.
Uznać zatem należało, że skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślenia wymaga, że sąd przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.
Z uwagi na powołane okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., rozstrzygnął jak w sentencji postanowienia.