Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku umorzył postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej żądania zwolnienia od kosztów sądowych oraz przyznał mu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.
W piśmie z dnia 6 lutego 2012 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, iż w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu dla W. N. został wyznaczony radca prawny K. J. Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. N. na opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 sierpnia 2011 r. oraz zasądził na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
W dniu 8 maja 2012 r. wpłynął do sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, do którego załączono opinię o braku podstaw wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku zapadłego niniejszej sprawie. Wniosek ten zawierał oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., Poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne wnioskodawcy wynagrodzenie za dokonane czynności ze względu na to, że prowadził sprawę w pierwszej instancji przysługuje w wysokości 120 zł, co po podwyższeniu o 23% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 147,60 zł.
Z tych względów, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzeczono jak w sentencji postanowienia.