Uzasadnienie
M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 kwietnia 2015 r., sygn. akt [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 29 października 2014 r., którą organ orzekł o skierowaniu M. M. na badania psychologiczne.
W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę.
W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem skarżący nie powołał się na żadne przesłanki, które pozwalałyby Sądowi zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanym przypadku skarżący winien zatem wskazać i uprawdopodobnić konkretne niekorzystne konsekwencje, jakie mogłyby dla niego wynikać z wykonania decyzji w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani na czym miałaby polegać nieodwracalność skutków powstałych w następstwie wykonania opisywanej decyzji.
Sąd w pełni zgadza się z tezą i argumentacją przywołaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. II FZ 39/09 (baza orzeczeń Lex nr 489786), który stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący nie wykazuje we wniosku ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, sąd nie ma obowiązku poszukiwania tych okoliczności.
Brak jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie ustalenia, iż skierowanie na badania psychologiczne spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Nadmienić ponadto należy, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem zasadności wniesionej skargi.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.