Uzasadnienie
L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego z dnia 25 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ponownego ustalenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego wniósł o jej odrzucenie ewentualnie przekazanie sprawy według właściwości do rozpatrzenia przez Sąd Okręgowy w G. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.
Z w/w przepisów wynika wprost, że właściwość sadów administracyjnych nie została określona za pomocą klauzuli generalnej.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje bowiem orzekanie w sprawach skarg ściśle przez ustawę określonych.
Z uwagi na brzmienie w/w przepisów sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi, mocą której kwestionuje się decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w przedmiocie wymiaru emerytury.
Tego typu decyzje nie są bowiem poddane kontroli instancyjnej w postępowaniu odwoławczym. Rozstrzygnięcia takie mogą być zaś kwestionowane przed sądem powszechnym, tj. sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w trybie art. 4778 § 1 i n. ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.).
Należy wskazać, że zgodnie z art. 31 ust. 4 w zw. z ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 66 ze zm.) od decyzji wojskowego organu emerytalnego dotyczącej prawa do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tego tytułu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego.
Stosowne pouczenie w w/w materii zostało zawarte w zakwestionowanym rozstrzygnięciu Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.
Wniesiona skarga jako nie podlegająca właściwości sądu administracyjnego podlegać zaś musi odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.