Uzasadnienie
A. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 maja 2013 r., którym organ uchylił postanowienie Starosty z dnia 30 stycznia 2013 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie z wniosku W. F. w przedmiocie wykreślenia z operatu ewidencji gruntów wpisu określającego A. jako użytkownika dla nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerami działek [[...]]-[[...]] położonej w obrębie R. gmina K. Organ odwoławczy tym samym postanowieniem zarazem umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.
Skarżący w skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia z uwagi na nieodwracalne skutki, jakie jego wykonanie może wywołać.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W literaturze jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (vide: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, str. 122).
Postanowienie organu odwoławczego o uchyleniu postanowienia organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania i umorzenie postępowania w tym przedmiocie niewątpliwe nie podlega ochronie tymczasowej, gdyż jest aktem, który nie nadaje się do wykonania. Postanowienie to dotyczy jedynie kwestii procesowej, a w efekcie nie kreuje po stronie skarżącego żadnych praw ani obowiązków. Zatem nie może ono spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jedynym następstwem wydania takiego postanowienia jest dalsze toczenie się postępowania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1271/10, LEX nr 673862).
Bezzasadny jest zatem wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż nie zachodzi żadne niebezpieczeństwo związane z jego wykonaniem.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosku skarżącego nie uwzględnił, odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.