Uzasadnienie
K. Z. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o zasądzenie na jego rzecz, na podstawie art. 287 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odszkodowania od Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...].
Podał, że odszkodowanie przysługuje mu za skrócenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego. Podstawą jego żądania jest art. 287 ust. 1 p.p.s.a., bowiem w jego przypadku zaszła sytuacja określona w tym przepisie - wyrokiem z dnia 25 października 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 287/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] nr [...] z dnia 24 maja 2007 r. w przedmiocie jednorazowego odszkodowania, a następnie Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] ponownie rozpatrując sprawę wydał decyzję nr [...] z dnia 18.02.2008 r. umarzającą postępowanie.
Skarżący wskazał, że właściwym do zasądzenia odszkodowania jest sąd administracyjny, co potwierdzają orzeczenia sądów – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1234/04 oraz postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I C 387/08.
Organ wniósł o oddalenie żądania skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Jak wynika z akt niniejszej sprawy i co Sądowi wiadomo z urzędu, tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 25 października 2007 r., sygn. akt III SA/Gd 287/07, uchylił decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 24 maja 2007 r. nr [...], którą organ ten uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji (odmawiającą skarżącemu przyznania odszkodowania za skrócenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego na podstawie art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych RP) i odmówił wypłacenia odszkodowania - z powodu upływu terminu przedawnienia dochodzenia roszczenia pieniężnego.
Skarga skarżącego na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 18 lutego 2008 r. nr [...], którą organ ten następnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie pierwszej instancji, postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 96/09 została odrzucona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 563/10 uchylił postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 8 kwietnia 2010 r. nr [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania od decyzji z dnia 18 lutego 2008 r. nr [...]. Sąd stwierdził, że organ wadliwie zakwalifikował pismo skarżącego jako odwołanie, gdy tymczasem organ winien rozważyć, czy pismo to jest wnioskiem o uchylenie lub zmianę ostatecznej decyzji nr [...] z dnia 18 lutego 2008 r. Dowódcy Jednostki Wojskowej.
Sądowi wiadomo też, że Sąd Rejonowy w G. Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I C 387/08, odrzucił pozew K. Z. przeciwko m.in. Skarbowi Państwa- Komendzie Portu Wojennego w G. o zapłatę, w którym domagał się on odszkodowania w związku z rozwiązaniem stosunku służbowego za wypowiedzeniem w trybie skróconym. Sąd Rejonowy stwierdził, że odszkodowanie określone w art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej (...) winno być dochodzone na drodze administracyjnoprawnej, a nie cywilnoprawnej.
Obecnie skarżący domaga się od sądu administracyjnego zasądzenia odszkodowania, wskazując art. 287 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy sąd w orzeczeniu:
- 1) uchyli zaskarżoną decyzję, a organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie,
- 2) stwierdzi nieważność aktu albo ustali przeszkodę prawną uniemożliwiającą stwierdzenie nieważności aktu, stronie, która poniosła szkodę, służy odszkodowanie od organu, który wydał decyzję.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sądy administracyjne ponadto, zgodnie z art. 4 p.p.s.a., rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Żądanie wnioskodawcy nie dotyczy aktów, czynności czy spraw, wymienionych w przywołanych wyżej przepisach, podlegających kontroli sądowoadministracyjnej.
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania jakiegokolwiek żądania, dotyczącego zasądzenia odszkodowania, także takiego, który konkretyzuje podstawy odpowiedzialności przez wskazanie art. 287 ust. 1 p.p.s.a. Do rozpoznania takiego pozwu o odszkodowanie właściwy jest sąd powszechny, a nie sąd administracyjny.
Fakt, że powyższy przepis usytuowany jest w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest równoznaczny z przyznaniem sądowi administracyjnemu kognicji do orzekania w takiej sprawie.
"W obowiązującym więc stanie prawnym, strona, o której mowa w art. 287 p.p.s.a., może dochodzić odszkodowania w postępowaniu przed sadem powszechnym na podstawie art. 417-4172 k.c."- tak "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red. Bogusława Dautera i in., Wydawnictwo Zakamycze 2005, str. 657.
Wskazać też należy, że w niniejszym przypadku nie ma miejsca sytuacja określona w art. 58 § 4 p.p.s.a., który stanowi, że sąd nie może odrzucić skargi, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, jeżeli w sprawie tej sąd powszechny uznał się za niewłaściwy.
Należy wskazać, że problemem, który wymaga wyjaśnienia jest fakt, że zarówno art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2001- 2006 (Dz. U. Nr 76, poz.804 ze zm.), na podstawie którego skarżący domagał się odszkodowania z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, dokonanego przez organ wojskowy - przed organami administracji i następnie przed Sądem Rejonowym w G., jak i art. 287 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazywany w niniejszej skardze przez skarżącego, posługują się pojęciem "odszkodowanie", ale nie są to tożsame odszkodowania.
Jak wynika z treści uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 15 stycznia 2009 r., sygn. akt I C 387/08, skarżący domagał się odszkodowania w związku z rozwiązaniem stosunku służbowego za wypowiedzeniem w trybie skróconym, czyli domagał się by sąd powszechny przyznał mu odszkodowanie, którego nie przyznały mu organy wojskowe na podstawie art. 14 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej(...). Sąd Rejonowy w G. stwierdził przy tym, że droga sądowa (cywilna) jest niedopuszczalna, bowiem właściwa jest droga administracyjnoprawna. Innymi słowy- o odszkodowaniu takim, jakiego domagał się skarżący, powinny wypowiadać się organy wojskowe.
Wobec powyższego w sposób bezsprzeczny Sąd Rejonowy w G. nie uznał się za niewłaściwy do rozpoznania pozwu o odszkodowanie, który konkretyzuje podstawy odpowiedzialności przez wskazanie art. 287 ust. 1 p.p.s.a., a w niniejszej sprawie skarżący domaga się odszkodowania wskazując ten właśnie przepis i powołując się na spełnienie jego przesłanek.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.