Uzasadnienie
W dniu 7 sierpnia 2009 r. Straż Miejska odholowała przymusowo na parking dozorowany nieprawidłowo zaparkowany na ul. [...] w G. pojazd marki Chrysler Grand Voyager nr rej. [...].
Wobec nieobecności sprawcy wykroczenia wystawiono zawiadomienie o popełnionym wkroczeniu. Dyspozycji usunięcia pojazdu dokonano na podstawie art. 130a ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.).
M. G. przyjęła mandat w wysokości 100 zł oraz poniosła koszty holowania pojazdu i opłatę za parking w łącznej wysokości 270 zł.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2009 r. M. G. zwróciła się do Komendanta Straży o usunięcie naruszenia prawa, które jej zdaniem polegało na bezprawnym odholowaniu zaparkowanego przez nią pojazdu, domagając się zwrotu kwoty 270 zł. Pismo to skarżąca wysłała listem poleconym w dniu 21 sierpnia 2009 r. (potwierdzenie nadania przesyłki poleconej k. 7).
W odpowiedzi Komendant Straży Miejskiej pismem z dnia 10 września 2009 r. poinformował skarżącą, że w jego ocenie interwencja Straży Miejskiej była zgodna z prawem, wobec czego pismo skarżącej jest bezzasadne. Pismo to doręczono skarżącej w dniu 14 września 2009 r. Skarżąca osobiście pokwitowała jego odbiór (dowód doręczenia w aktach administracyjnych - przy piśmie z dnia 10.09.2009 r.).
Następnie M. G. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się usunięcia skutków dokonanego naruszenia prawa poprzez zobowiązanie Komendanta Straży Miejskiej do zwrotu poniesionych z tytułu odholowania samochodu opłat. Skarga została sporządzona w dniu 12 października 2009 r., a do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła w dniu 19 października 2009 r. (prezentata k. 2).
Dnia 21 października 2009 r. tutejszy Sąd przesłał skargę M. G. wraz z załącznikami Komendantowi Straży Miejskiej, za pośrednictwem którego przedmiotowa skarga powinna zostać wniesiona (k.11).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w skrócie dalej p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku, zgodnie z art. 53 § 2, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W każdym jednak przypadku, wnosząc skargę do sądu administracyjnego, należy to czynić w sposób zgodny z art. 54 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na czynność Komendanta Straży Miejskiej z pominięciem tego organu, bezpośrednio do tutejszego Sądu.
Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, unormowana w przywołanym wyżej przepisie art. 54 § 1 p.p.s.a. oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego sąd ten powinien przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a. decyduje wówczas data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.
Z uwagi na to, że odpowiedź organu na wezwanie usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej w dniu 14 września 2009 r., termin do złożenia skargi z zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia upływał 14 października 2009 r. Z akt sprawy (k.
- 11) wynika, że przedmiotowa skarga wraz z załącznikami została przez Sąd przesłana Komendantowi Straży Miejskiej dnia 21 października 2009 r.
Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że skarga wniesiona w dniu 21 października 2009 r. została wniesiona po upływie terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę.
O zwrocie wpisu orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 a) p.p.s.a.