Uzasadnienie
A. L. złożyła za pośrednictwem Burmistrza Miasta datowaną na dzień 13 czerwca 2013r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zatytułowaną "zażalenie" na postanowienie Nr [...] Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia 18 marca 2013r. w sprawie wyłączenia pracownika z postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ podał, że zażalenie na ww. pismo nie przysługuje, o czym skarżąca została poinformowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z przepisu art. 3 § 2 pkt 2 i 3 powołanej ustawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo postanowienia kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, albo postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej o odmowie wyłączenia pracownika od udziału w sprawie, wydane na podstawie art. 24 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to nie spełnia żadnego z wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. wymogów, gdyż nie podlega zażaleniu, nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Nie jest też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Postanowienie takie podlegać może ocenie jedynie w trakcie kontroli decyzji wydanej w sprawie, w której strona domagała się wyłączenia pracownika.
W związku z tym skarga na to postanowienie jest niedopuszczalna. Z tego też względu Sąd nie jest uprawniony do badania legalności wydanego postanowienia, a tym samym oceny zasadności zarzutów podniesionych przez skarżącą.
Wobec tego na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.