Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 sierpnia 2017 r. M. T. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni oświadczyła, pod rygorem odpowiedzialności karnej z art. 233 § 1 w zw. z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami i siostrą, zamieszkując w mieszkaniu o pow. 52,60 mkw. Rodzina wnioskodawczyni i ona sama utrzymuje się z renty socjalnej przyznanej siostrze, świadczeń rodzinnych, dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego. Wysokość uzyskiwanych łącznie dochodów wynosi obecnie 2.779,08 zł netto miesięcznie. Koszty związane z utrzymaniem mieszkania (czynsz oraz opłaty za media) wynoszą około 450 zł. Rodzina ponosi również wydatki na leki dla niepełnosprawnych i przewlekle chorych członków rodziny. Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawczyni i członkowie jej rodziny nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono, co następuje:
Instytucja prawa pomocy, uregulowana w art. 243-262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), stanowiąc jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu, umożliwia dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego (por.: H. Knysiak – Molczyk, Pojęcie "prawo pomocy" [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, s. 1077).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Użycie w ww. przepisie słowa "wykazanie" oznacza, że o ewentualnym przyznaniu prawa pomocy przesądza przesłanka zobiektywizowana, która nakłada na stronę nie tylko powinność uprawdopodobnienia ale więcej, formułuje obowiązek wskazania przez nią obiektywnie zaistniałych przesłanek stanu rzeczywistego. Oznacza to, że inicjatywa dowodowa w stosunku do okoliczności, z których strona wywodzi uprawnienie do zastosowania wobec niej prawa pomocy, ciąży na stronie. Nie budzi zatem wątpliwości, że rozstrzygnięcie wniosku zależy od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, s. 319).
Jak wynikało z analizy złożonych przez wnioskodawczynię oświadczeń dotyczących aktualnej sytuacji materialnej jej rodziny, wnioskodawczynie nie ma obecnie możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Wskazuje na to zestawienie wysokości uzyskiwanych dochodów netto z comiesięcznymi, koniecznymi kosztami utrzymania, związanymi w szczególności z wydatkami na leczenie i opiekę nad niepełnosprawnymi i chorymi członkami rodziny wnioskodawczyni.
W związku z dokonaną oceną sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych wnioskodawczyni referendarz sądowy, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak sentencji postanowienia przyznając wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata z urzędu.