Uzasadnienie
W piśmie z dnia 15 czerwca 2005 r. skarżący oświadczył, iż w związku z faktem dokonania zamiany numeru porządkowego w miejscowości S. dla nieruchomości stanowiącej jego własność z ulicy [...] na ulicę [...], uwzględniającej jego żądanie w tym zakresie, cofa skargę.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 12670 ze zmianami) skarżący może cofnąć skargę a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego obliguje Sąd do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania.
Wobec powyższego, w braku podstaw do uznania, iż cofnięcie skargi w niniejszej sprawie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie.
W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść przepisu art. 232 cytowanej wyżej ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie:
- 1) cały uiszczony wpis od:
- a) pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom,
- b) zażalenia na postanowienie w przedmiocie ukarania grzywną, jeżeli zażalenie zostało uwzględnione;
- 2) połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu.
Mając na względzie fakt, że odpis skargi skarżącego został doręczony organowi administracyjnemu wraz z pismem przewodnim z dnia 2 lipca 2004 r., a cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, należało skarżącemu, na mocy art. 232 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy zwrócić połowę kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego, tj. 150 zł.