Uzasadnienie
Decyzją z dnia 21 listopada 2014 r. Starosta, na podstawie m.in. art. 7d, art. 40a ust. 1, art. 40b ust. 1, art. 40d, art. 40e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 ze zm.) orzekł w stosunku do M. K. o naliczeniu opłaty:
- 1. za udostępnianie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla działek obrębu W., zgodnie z Dokumentem obliczenia opłaty [...],
- 2. za udostępnianie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla działek obrębu L., zgodnie z Dokumentem obliczenia opłaty [...],
- 3. za udostępnianie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dla działek obrębu B., zgodnie z Dokumentem obliczenia opłaty [...],
- 4. za uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez Wykonawcę dla działek obrębu L. w ramach zgłoszonej pracy geodezyjnej nr [...] zgodnie z Dokumentem obliczenia opłaty [...],
- 5. za uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez Wykonawcę dla działek obrębu W. w ramach zgłoszonej pracy geodezyjnej nr [...], zgodnie z Dokumentem obliczenia opłaty [...].
W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 6 czerwca 2014 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło zgłoszenie pracy geodezyjnej, dokonane przez M. K., dotyczącej opracowania mapy z projektem podziału działek w obrębie B., L. i W.. Zgłoszenie zaewidencjonowano pod numerem [...]. W dniu 6 sierpnia 2014 r. M. K. przedłożył operat z podziału działek położonych w obrębie W., w dniu 14 sierpnia 2014 r.- operat z podziału działek położonych w obrębie L., a w dniu 18 sierpnia 2014 r. – operat ze wznowienia działek w obrębie B..
W dniach przyjęcia operatów wystawione zostały Dokumenty obliczenia opłaty (dalej DOO) za udostępniane materiały z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego na kwoty 372 zł, 260 zł i 70 zł. Opłata została naliczona zgodnie z treścią rozporządzenia z dnia 19 lutego 2004r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji (...) (Dz.U.2004 r., Nr 37, poz.333), załącznik nr 1. Organ wskazał, że zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, związanych z koniecznością poniesienia opłaty, jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą.
Przeprowadzono kalkulację opłaty za pobrane materiały zgodnie z załącznikiem nr 1 ww. ustawy. Opłata ta była znacznie wyższa od naliczonych opłat za pobrane materiały zgodnie z dotychczasowymi cennikami. Zatem stronie przekazano dokumenty naliczenia opłaty [...], [...], [...], które zawierają kwoty niższe, naliczone zgodnie z cennikami obowiązującymi przed 12 lipca 2014 r.
W dniu 26 września 2014 r. M. K. złożył wniosek o uwierzytelnienie dokumentów dotyczących obrębu L., a w dniu 9 października 2014 r.- wniosek o uwierzytelnienie dokumentów dotyczących obrębu W.. Ośrodek naliczył stosowne opłaty dokumentami naliczenia opłaty [...] (300 zł) oraz [...] (715 zł) zgodnie z załącznikiem do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Organ wskazał, że wykonawca nie zgadza się z wysokością opłat stwierdzając, że praca została zgłoszona przed 12 lipca 2014 r., zatem powinna być rozliczona w całości według przepisów obowiązujących przed tym dniem, a ponadto powinien zostać wystawiony tylko jeden dokument naliczenia opłaty. Organ nie zgodził się z tym stanowiskiem, bowiem praca została złożona jako oddzielne, niezależne opracowania, przekazywane w różnych terminach. Z kolei zarzut nieprawidłowego pobrania opłaty za uwierzytelnienie dokumentów jest bezzasadny, bowiem zgodnie z art. 40 b ust. 1 pkt 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U z 2010 r., nr 193, poz.1287 ze zm.) ustawodawca zobowiązał organy do pobierania opłat za uwierzytelnianie dokumentów opracowanych przez wykonawcę prac geodezyjnych lub kartograficznych co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych lub z dokumentami przyjętymi do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania M. K., decyzją z dnia 18 marca 2016 r. utrzymał w mocy decyzję Starosty.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu przyjęcia zgłoszenia pracy geodezyjnej [...], tj. 6 czerwca 2014 r. - obowiązywało rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, ewidencjonowania systemów i przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych, a także ogólnych warunków umów o udostępnianie tych baz (Dz. U. z 2001 r. Nr 78 poz. 837) oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 37 poz. 333).
Natomiast w momencie przyjmowania operatu [...] do zasobu całkowicie zmieniły się obowiązujące dotychczas przepisy w sprawie opłat oraz uwierzytelniania dokumentów. Zmianę wprowadziła w życie ustawa z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 897). W art. 12 ustawy zmieniającej wskazano, że "w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, związanych z koniecznością poniesienia opłaty, jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą". Dlatego należało sporządzić kalkulację opłat w dwóch wersjach - dla przepisów dotychczasowych oraz dla przepisów, które weszły w życie od dnia 12 lipca 2014 r.
Wyjaśniono, że w zgłoszeniu pracy geodezyjnej M. K. nie zawarł informacji, że chciałby przekazywać wyniki prac etapami, a zgodnie z w/w rozporządzeniem - ustalenie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne, udzielanie informacji, wykonywanie wyrysów i wypisów - uzgodnienie etapowania prac miało istotny wpływ na sposób obliczenia opłat za materiały.
Organ ustalił, że Starosta przeprowadził kalkulację opłat według przepisów przed i po nowelizacji. Dla wykonawcy korzystniejsze było zastosowanie cennika sprzed nowelizacji prawa geodezyjnego i kartograficznego, wobec czego naliczono opłatę niższą zgodnie z cennikiem rozporządzenia w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego. Organ wskazując, w jaki sposób obliczono opłaty za udostępnienie materiałów dla działek obrębu: W., L. i B. stwierdził, że naliczono je prawidłowo.
W odniesieniu natomiast do dokumentu obliczenia opłaty [...] za uwierzytelnienie dokumentów opracowanych przez wykonawcę dla działek obrębu L. oraz [...] za uwierzytelnienie dokumentów opracowanych dla działek obrębu W. organ wskazał na art. 12 ustawy o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jeżeli, zdaniem organu odwoławczego, w przepisie przejściowym nie wskazano wprost, że dokumenty należy uwierzytelnić zgodnie z nieobowiązującym już rozporządzeniem w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji (...), należy stosować nowe rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 914).
Zgodnie z tym rozporządzeniem uwierzytelnienie dokumentów, opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych, następuje na wniosek złożony do właściwego organu. Wnioski o uwierzytelnienie dokumentów zostały złożone na druku zgodnym ze wzorem widniejącym jako załącznik do rozporządzenia, zatem po ich otrzymaniu Starosta powinien wystawić DOO, pobrać opłatę i uwierzytelnić dokumenty. Nie można było uwzględnić żądania strony dotyczącego zwrotu naliczonych opłat z tytułu dokumentów obliczenia opłaty [...] i [...] "jako pobranych bezpodstawnie", ponieważ opłata została pobrana na wniosek strony zgodnie z obowiązującymi przepisami.
M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższą decyzję, zaskarżając ją w części dotyczącej utrzymania w mocy pkt 4 i 5 decyzji organu I instancji (skarga i pismo z dnia 22 września 2016 r.), czyli w części dotyczącej naliczenia opłat za uwierzytelnienie opracowanych dokumentów.
Zarzucił naruszenie art. 12 ustawy o zmianie ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, polegające na ustaleniu zawyżonej wysokości opłaty za w/w prace geodezyjne, pomimo że organ ten dysponował wystarczającymi informacjami do prawidłowego określenia wysokości opłaty oraz naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a., w szczególności poprzez zaniechanie analizy zgłoszonych przez skarżącego faktów.
Skarżący wniósł o uchylenie decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w zakresie pkt 4 i 5 oraz o zobowiązanie organu do wydania decyzji, że brak było podstaw do wystawienia dokumentów opłaty, bo opłatę za uwierzytelnienie zawarto w dokumentach opłaty [...] oraz [...].
Skarżący wskazał, że wszystkie dokumenty naliczenia opłaty - zarówno dotyczące należności z tytułu udostępnienia materiałów, jak i za uwierzytelnienie dokumentów - zostały wystawione tego samego dnia. Opłaty za udostępnienie materiałów określono zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji. Organy obu instancji przy ustalaniu opłaty za uwierzytelnienie materiałów nie wzięły pod uwagę, że opłaty, ustalone zgodnie z tym rozporządzeniem, zawierały również należności z tytułu poświadczenia, o czym mówi pkt 9.1 załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia. Efektem tego było dwukrotne uiszczenie opłat za poświadczenie dokumentów- raz w DOO [...] oraz [...], a następnie w [...] oraz DOO [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga jest zasadna.
Z uwagi na zakres zaskarżenia, przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu odwoławczego, utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która nalicza opłaty za uwierzytelnienie dokumentów (pkt 4 i 5 decyzji organu pierwszej instancji). Dokumenty te dotyczyły pracy geodezyjnej, zgłoszonej przez skarżącego w dniu 6 czerwca 2014 r., a przedłożonej w sierpniu 2014 r.
Spór dotyczy kwestii, czy przedmiotowe opłaty za uwierzytelnienie dokumentów powinny być naliczone - skarżący twierdzi, że opłaty za te czynności zostały już naliczone i nie powinny być naliczane ponownie, a organy stoją na stanowisku przeciwnym.
W dniu zgłoszenia pracy geodezyjnej (6 czerwca 2014 r.) wysokość opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego określały przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego (Dz. U. z 2004 r. Nr 37 poz. 333), zwane dalej "rozporządzeniem".
Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia, rozporządzenie określa wysokość opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, które są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
W załączniku nr 1 ujęto tabele I do VIII, w których wskazano wysokość opłat za poszczególne czynności, zaś w ust. 9 załącznika zawarto "postanowienia dodatkowe".
W ust. 9.1 tych postanowień wskazano, że wysokość opłat określona w tabelach I-VIII została ustalona jako ryczałt za całość informacji i materiałów niezbędnych do wykonania prac, a także poświadczenie dokumentów stanowiących wynik prac przeznaczony dla zamawiającego, bez względu na ich ilość.
W czasie przyjmowania pracy geodezyjnej (sierpień 2014 r.) obowiązywały natomiast – od dnia 12 lipca 2014 r. - inne przepisy. Zmianę wprowadziła w życie ustawa z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 897). Kwestia opłat za udostępnianie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego została unormowana w art. 40a – 40e ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010 r., Nr 193, poz.1287 ze zm.), a także w rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 914).
Przepis art. 40b ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi, że organy prowadzące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny pobierają opłaty za uwierzytelnianie dokumentów opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1b, lub z dokumentacją przekazaną przez tego wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
W myśl art. 40d ust. 1 w/w ustawy opłata za udostępnianie materiałów zasobu oraz za wykonanie czynności, o których mowa w art. 40b ust. 1, jest iloczynem odpowiednich stawek podstawowych, liczby jednostek rozliczeniowych oraz współczynników korygujących lub sumą takich iloczynów.
Zgodnie z art. 40d ust. 3 w/w ustawy opłatę pobiera się przed udostępnieniem materiałów zasobu lub przed wykonaniem czynności, o których mowa w art. 40b ust.1. Art. 40e ust. 1 w/w ustawy stanowi, że wysokość należnej opłaty oraz sposób jej wyliczenia utrwala się w Dokumencie Obliczenia Opłaty oraz określa, co dokument ten powinien zawierać.
Wspomniana wyżej ustawa z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej jako "ustawa zmieniająca") stanowiła w art. 12, że w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, związanych z koniecznością poniesienia opłaty, jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą.
Zauważyć należy, że w (niekwestionowanych niniejszą skargą) punktach 1 i 2 decyzji organu pierwszej instancji (Dokumenty obliczenia opłaty [...] i [...], utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy, naliczono skarżącemu - kierując się zasadą wynikającą z wyżej przywołanego przepisu art. 12 ustawy zmieniającej - niższe opłaty za udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, na podstawie przepisów obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 12 lipca 2014 r., czyli w oparciu o załącznik do rozporządzenia, tabela I Lp.3 załącznika.
Jak już wyżej wskazano, wysokość opłat określona w tabelach I-VIII została ustalona jako ryczałt za całość informacji i materiałów niezbędnych do wykonania prac, a także poświadczenie dokumentów stanowiących wynik prac przeznaczony dla zamawiającego, bez względu na ich ilość (punkt 9.1 postanowień dodatkowych załącznika do rozporządzenia).
Z art. 40d ust. 1 w zw. z art. 40b ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (w brzmieniu po zmianie ustawy, czyli w czasie przyjmowania pracy geodezyjnej) wynika natomiast, że za uwierzytelnianie dokumentów opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, co do zgodności tych dokumentów z danymi zawartymi w bazach danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a oraz 1b, lub z dokumentacją przekazaną przez tego wykonawcę do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pobiera się opłaty, które są pobierane przed wykonaniem tych czynności (art. 40d ust.3 ustawy).
Zdaniem organu odwoławczego, skoro przepis przejściowy - art. 12 ustawy zmieniającej nie wskazuje wprost, że dokumenty należy uwierzytelnić w myśl przepisów nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie wysokości opłat za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji (...), to należy stosować nowe rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. w sprawie sposobu i trybu uwierzytelniania przez organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej dokumentów na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych. W związku z takim stanowiskiem organ odwoławczy, powołując się na fakt złożenia przez skarżącego wniosku o uwierzytelnienie dokumentów uznaje, że do uwierzytelnienia tych dokumentów należy stosować w pełnym zakresie przepisy nowe, to jest obowiązujące od dnia zmiany stanu prawnego, czyli od dnia 12 lipca 2014 r.
Stanowisko organu odwoławczego w tym zakresie jest błędne.
Nie budzi wątpliwości Sądu, że w okolicznościach niniejszej sprawy "poświadczenie dokumentów stanowiących wynik prac przeznaczony dla zamawiającego", o jakim mowa w punkcie 9.1 postanowień dodatkowych załącznika do rozporządzenia jest tożsame z "uwierzytelnianiem dokumentów opracowanych przez wykonawców prac geodezyjnych lub prac kartograficznych", o których mowa w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne, w brzmieniu obowiązującym od dnia 12 lipca 2014 r. I poświadczenie, i uwierzytelnienie polega na opatrzeniu dokumentów odpowiednimi klauzulami urzędowymi.
Ponadto uwierzytelnienia dokumentów dokonuje się na potrzeby postępowań administracyjnych, sądowych lub czynności cywilnoprawnych, a poświadczenie, o którym mowa w punkcie 9.1 postanowień dodatkowych załącznika do rozporządzenia dotyczy dokumentów stanowiących wynik prac przeznaczony dla zamawiającego. W niniejszej sprawie nie było kwestionowane, że skarżący opracował dokumenty na skutek zawartej umowy cywilnoprawnej.
Złożenia przez skarżącego wniosku o uwierzytelnienie (poświadczenie) dokumentów nie można uznać za "nową" sprawę tylko dlatego, że skarżący uczynił to na wniosku zgodnym z wzorem stanowiącym załącznik do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 8 lipca 2014 r. Domaganie się przez skarżącego poświadczenia (uwierzytelnienia) materiałów przez niego wykonanych jest ściśle związane ze sprawą wszczętą i niezakończoną przed dniem wejścia w życie ustawy, czyli sprawą dotyczącą udostępnienia materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Organy obu instancji bez jakichkolwiek wątpliwości uznały, że opłaty za udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego powinny być pobrane w niższej wysokości - na podstawie przepisów obowiązujących w dacie przyjęcia zgłoszenia pracy geodezyjnej. Nie dostrzegły jednak, że w opłatach tych zawarte są już - na podstawie punktu 9.1 postanowień dodatkowych załącznika do rozporządzenia - opłaty za poświadczenie, czyli uwierzytelnienie dokumentów. Opłaty za uwierzytelnienie (poświadczenie) przedmiotowych dokumentów zostały zawarte (jako ryczałt) w Dokumentach obliczenia opłaty nr [...] oraz [...], a ponadto są one opłatami niższymi od opłat, ustalonych na podstawie przepisów obowiązujących po zmianie stanu prawnego. Wynika to choćby z porównania wysokości opłaty ustalonej za udostępnianie materiałów dla działek obrębu W. (zawierającej opłatę za poświadczenie dokumentów) – na kwotę 372 zł – z kwotą opłaty ustaloną na podstawie nowej regulacji prawnej za uwierzytelnienie dokumentów dla tych działek - na kwotę 715 zł oraz z porównania wysokości opłaty ustalonej za udostępnianie materiałów dla działek obrębu L. (zawierającej opłatę za poświadczenie dokumentów) – na kwotę 260 zł - z kwotą opłaty ustaloną na podstawie nowej regulacji prawnej za uwierzytelnienie dokumentów dla tych działek - na kwotę 300 zł.
Przepis art. 12 ustawy zmieniającej jest jasny i nie budzi wątpliwości - jeżeli zachodzi różnica pomiędzy wysokością opłaty wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, a opłatą wynikającą z przepisów ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, pobiera się opłatę niższą. W tym przypadku opłatą niższą jest opłata ustalona na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, nie było podstaw do naliczenia opłat za uwierzytelnienie przedmiotowych dokumentów na jakiekolwiek liczby, wyższe od zera, bowiem opłaty te (opłaty niższe) zawarte zostały w opłatach za udostępnianie materiałów, obliczonych zgodnie z Dokumentem obliczenia opłaty [...] oraz Dokumentem obliczenia opłaty [...].
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy punkt 4 i 5 decyzji organu pierwszej instancji oraz punkt 4 i 5 decyzji organu pierwszej instancji.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy w omawianym zakresie organy będą miały powyższe stanowisko na uwadze.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.