Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 maja 2015 r. (nr [...]) Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A. S. od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 11 grudnia 2014 r. (nr [...]).
W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne:
Orzeczeniem z dnia 11 grudnia 2014 r. (nr [...]) Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności zaliczył A. S. do znacznego stopnia niepełnosprawności.
A. S. odwołał się od powyższego postanowienia kwestionując je w zakresie określenia wieku od jakiego istnieje niepełnosprawność. Zdaniem strony niepełnosprawność istnieje od 16 roku życia, a nie jak przyjął to organ od 18 roku życia.
Postanowieniem z dnia z dnia 22 maja 2015 r. (nr [...]) Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...], na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721 ze zm.), art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139 poz. 1328 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w dniu 11 grudnia 2014 r. (nr [...]).
W uzasadnieniu organ wskazał, że orzeczenie organu pierwszej instancji z dnia 11 grudnia 2014 r. zostało doręczone stronie w dniu 29 grudnia 2014 r. i zawierało ono prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia odwołania w ciągu 14 dni. Tymczasem odwołanie zostało złożone po tym terminie bowiem w dniu 8 maja 2015 r., kiedy orzeczenie było już prawomocne.
A. S. zaskarżył opisane wyżej postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku podnosząc, że w odwołaniu wnosił jedynie o sprostowanie zapisu w punkcie IV orzeczenia, gdzie nieprawidłowo wskazano, że "niepełnosprawność istnieje od 18-go roku życia" a powinno być napisane, że "niepełnosprawność istnieje od – przed 16 rokiem życia", tak jak było zapisane w orzeczeniach z 2010 i 2013 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] wniósł o jej oddalenie, zaznaczając, że argumenty skarżącego nie podważają stanowiska organu w sprawie uchybienia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej w skrócie "p.p.s.a.", polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, m.in. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. W zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Skarga nie jest zasadna.
Przedmiotem kontroli było - wydane przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności – postanowienie w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, wydanego prze powiatowy zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Podstawę prawną przedmiotowego postanowienia stanowiły przepisy - wydanego na podstawie upoważnienia zawartego w art. 6c ust. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721) – rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 1110), zwanego dalej: "rozporządzeniem". Należy przyjąć, że to rozporządzenie, jako że określa m.in. tryb postępowania przy orzekaniu o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności, stanowi regulację szczególną w stosunku do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm.), zwanego dalej "k.p.a.", a zatem – co do zasady – ono stanowi podstawę działania organów w sprawach dotyczących prowadzenia postępowań orzeczniczych przez zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Zgodnie natomiast z art. 66 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w odniesieniu do spraw nieunormowanych przepisami w tej ustawie zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Skoro przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie w sprawach nieuregulowanych ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, to przyjąć należy, że znajdują także zastosowanie w sprawach nieunormowanych rozporządzeniem wydanym na podstawie tej ustawy.
Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia osoba zainteresowana lub przedstawiciel ustawowy, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, może wnieść odwołanie do wojewódzkiego zespołu, za pośrednictwem powiatowego zespołu, który wydał orzeczenie. Stosowanie zaś do § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a/ rozporządzenia powiatowy zespół i wojewódzki zespół, w składzie:
przewodniczący zespołu oraz sekretarz lub wyznaczony przez przewodniczącego zespołu członek zespołu, wydaje postanowienie w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
W świetle cytowanych regulacji, przed merytorycznym rozpatrzeniem odwołania wojewódzki zespół ds. orzekania o niepełnosprawności musi ocenić czy odwołanie zostało złożone w terminie. Negatywna weryfikacja tej okoliczności, przy jednoczesnym braku wniosku o przywrócenie terminu powoduje, że organ zobligowany jest stwierdzić, na podstawie § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a/ rozporządzenia, że odwołanie od pierwszoinstancyjnego orzeczenia zostało wniesienie z uchybieniem terminu.
Z akt sprawy wynika że orzeczenie organu pierwszej instancji z dnia 11 grudnia 2014 r. (nr [...]) zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 grudnia 2014 r. Od tej daty należy liczyć początek biegu czternastodniowego terminu na wniesienie odwołania. Orzeczenie organu pierwszej instancji zawiera prawidłowe pouczenie o trybie złożenia odwołania. W okolicznościach sprawy ostatnim dniem terminu na złożenie odwołania był dzień 12 stycznia 2015 r. Tymczasem skarżący złożył odwołanie – za pośrednictwem organu pierwszej instancji – w dniu 8 maja 2015 r. W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, że odwołanie zostało przez skarżącego złożone po upływie czternastodniowego terminu. Jednocześnie należy stwierdzić, że z akt sprawy nie wynika, by skarżący wraz ze złożeniem odwołania wnosił o przywrócenie terminu do jego złożenia.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Zespołu do Sprawa Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie [...] z dnia 22 maja 2015 r. było zgodne z prawem.
Sąd zauważa, że skarżący w skardze nie wskazał żadnych okoliczności, które mogłyby wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego postanowienia. Należy raz jeszcze podkreślić, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia z dnia 22 maja 2015 r. (nr [...]) i wydanego nim rozstrzygnięcia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 11 grudnia 2014 r. (nr [...]), a nie merytoryczna kontrola tego (pierwszoinstancyjnego) orzeczenia, m.in. w zakresie związanym z ustaleniem od kiedy trwa niepełnosprawność skarżącego.
W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.