Uzasadnienie
A. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 marca 2014 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 6 lutego 2014 r. (nr [...]) o ukaraniu wymienionego karą w wysokości 3.750 zł za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi.
Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że egzekucja nałożonej kary niewątpliwie spowoduje nieodwracalne skutki i wiązać się będzie ze znaczną szkodą. Konieczność natychmiastowej zapłaty utrudni prowadzenie działalności gospodarczej i narazi go na koszty związane z egzekucją znacznych sum.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, nie zajmując stanowiska w kwestii wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Co ważne, osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich okoliczności (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, LEX nr 477258; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, LEX nr 493672). Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy (skarżącego) wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne, a wywody zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów (dokumentów) źródłowych potwierdzających prezentowaną przez stronę w tym zakresie argumentację (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, LEX nr 575347; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 229/08, LEX nr 478986).
W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności ani nie przedłożył dokumentów, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Także w aktach administracyjnych brak jest informacji dotyczących sytuacji majątkowej i finansowej skarżącego. Brak jest natomiast podstaw prawnych do prowadzenia w tym zakresie postępowania wyjaśniającego przez Sąd z urzędu.
Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.