Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. z siedzibą w J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 14 grudnia 2012 r., w której organ określił wartość celną towaru pozycji SAD nr 1 na kwotę 193.294,00 zł, określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych (A00) w wysokości 1.334,00 zł podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, orzekł o poborze odsetek oraz określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu (B00) w wysokości 46.569,00 zł.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 31 lipca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej będące uzupełnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do którego dołączono pismo Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 lipca 2013 r. oraz pismo Banku Zachodniego WBK z dnia 24 lipca 2013 r.
Skarżąca wskazała, w wyniku podjętych przez Dyrektora Izby Celnej działań egzekucyjnych spółka nie jest w stanie prowadzić działalności gospodarczej, a tym bardziej na bieżąco regulować jakiekolwiek zobowiązań. Podjęcie działań egzekucyjnych wobec spółki spowodowało, że Bank Zachodni WBK wszczął procedurę wypowiedzenia udzielonych jej kredytów inwestycyjnych (dowód pismo Banku Zachodniego WBK z dnia 24 lipca 2013 r.) Stwierdzono również, że w przypadku nieuwzględnienia wniosku, Zarząd Spółki zobowiązany będzie rozważyć złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości, do czego stara się nie dopuścić mając na uwadze dobro zatrudnionych w spółce 56 pracowników i ich rodzin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając złożony wniosek na tle wysokości należności celnych, jak i faktu wszczęcia wobec skarżącej postępowań egzekucyjnych, w konsekwencji czego doszło do podjęcia przez bank kroków zmierzających do wypowiedzenia udzielonych spółce kredytów, Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.
Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.