Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. z siedzibą w J. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 14 grudnia 2012 r., w której organ określił wartość celną towaru pozycji SAD nr 1 na kwotę 196 134 zł, określił niezaksięgowaną kwotę należności celnych w wysokości 1 354 zł podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu, orzekł o poborze odsetek oraz określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu w wysokości 47 254 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W dniu 29 lipca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej będące uzupełnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, do którego dołączono pismo Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 25 lipca 2013 r. oraz pismo Banku [...] z dnia 24 lipca 2013 r.
Skarżąca wskazała, że w wyniku podjętych przez Dyrektora Izby Celnej w G. działań egzekucyjnych spółka nie jest w stanie prowadzić działalności gospodarczej, a tym bardziej na bieżąco regulować jakichkolwiek zobowiązań. Podjęcie działań egzekucyjnych wobec spółki spowodowało ponadto, że Bank [...] wszczął procedurę wypowiedzenia udzielonych jej kredytów inwestycyjnych (dowód: ww. pismo z dnia 24 lipca 2013 r.).
Kolejnym pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżąca podtrzymała swój wniosek wskazując na pogarszającą się sytuację finansową firmy. Wskazała, że w dalszym ciągu z uwagi na dokonane zajęcia rachunków bankowych jest niezdolna do regulowania obciążających ją zobowiązań, co w niedługim czasie może doprowadzić do zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę, zwolnienia zatrudnionych pracowników i konieczności zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu.
Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając złożony wniosek na tle wysokości należności celno - podatkowych jak i faktu wszczęcia wobec skarżącej postępowań egzekucyjnych, w konsekwencji czego doszło do podjęcia przez bank kroków zmierzających do wypowiedzenia udzielonych spółce kredytów, Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.