Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę T. O. na opisaną decyzję Wojewody [...]
W dniu 14 czerwca 2010 r. doręczono skarżącemu odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem m.in. o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżącego pouczono nadto, iż skarga kasacyjna pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym - w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym - w sprawach własności przemysłowej.
W dniu 6 lipca 2010 r. skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 11 maja 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W myśl art. 173 § 1 i 2 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Skarga kasacyjna może być sporządzona również przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych (art.175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.). Na mocy art. 4 ustawy z dnia 10 czerwca 2010 r. o zmianie ustawy o doradztwie podatkowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 122 poz. 826), z dniem 7 sierpnia 2010 r. zakres spraw, w których doradca podatkowy uprawniony jest do wniesienia tego środka zaskarżenia został rozszerzony i obejmuje zarówno sprawy dotyczące obowiązków podatkowych jak i celnych oraz egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami.
Jak wynika z powołanych przepisów, uprawnienia doradcy podatkowego nie stwarzają możliwości udzielenia mu pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej ani do występowania w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach innych, aniżeli wymienione w art.175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. Tymczasem będąca przedmiotem rozpoznania sprawa dotyczy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną, o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz o odmowie uznania za osobę bezrobotną. Nie ulega zatem wątpliwości, iż przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie nie mieści się w ramach, jakie wyznacza przepis art.175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sporządzenie skargi kasacyjnej przez doradcę podatkowego w sprawie dotyczącej innych obowiązków, niż wymienione w art.175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. stanowi zatem "inną przyczynę" niedopuszczalności skargi kasacyjnej, uzasadniającą jej odrzucenie. Dodać przy tym należy, iż sporządzenie i wniesienie tego środka zaskarżenia przez osobę nieuprawnioną jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 176 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2008 r. sygn. akt I OZ 555/08).
W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.