Uzasadnienie
W skierowanej do sądu skardze M. J. - L. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na mocy której Wojewoda [...] ostatecznie zobowiązał go do zwrotu na rzecz Powiatowego Urzędu Pracy w S. kwoty 5 718, 60 zł stanowiącej równowartość stypendium dla odbywających staż osób bezrobotnych wypłaconej skarżącemu w okresie od 1 września 2013 r. do dnia 28 lutego 2013 r.
Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja jest obarczona poważnymi wadami, a jej wykonanie będzie się wiązało z bardzo negatywnymi konsekwencjami finansowymi, których skarżący nie poniesie w sytuacji ewentualnego korzystnego dla niego wyroku Sądu w przedmiotowej sprawie, jak również w równolegle toczącej się sprawie o sygn. akt III SA/Gd 443/13, dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 poz. 270 dalej jako "P.p.s.a."), Sąd może na wniosek skarżącego wydać na posiedzeniu niejawnym postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte w wymienionym przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że ustawa przyznaje sądowi kompetencję wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sytuacji, gdy zachodzą ku temu określone podstawy, to jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Ciężar uprawdopodobnienia, że niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spoczywa zatem na skarżącym.
Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wnioskodawca ograniczył się wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia wysokość określonej w niej kwoty, której zwrot negatywnie odbije się na finansach skarżącego. Sąd nie ma informacji o bieżącym stanie majątkowym skarżącego. Skarżący nie sprecyzował jednocześnie jakiego rodzaju niebezpieczeństwo i jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki powstaną w chwili wykonania zaskarżonej decyzji.
Przekonanie skarżącego o zasadności podniesionych w skardze zarzutów oraz wysokim prawdopodobieństwie uchylenia decyzji również nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (FZ 358/04), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając na uwadze przestawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.