Uzasadnienie
Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżący R.G. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Na podstawie złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz na podstawie dokumentów nadesłanych w następstwie zarządzenia referendarza sądowego z dnia 21 sierpnia 2015 r. ustalono, że jedynym źródłem dochodu wnioskodawcy prowadzącego samodzielne gospodarstwo domowe jest obecnie renta w wysokości 440,23 zł netto miesięcznie.
Zgodnie ze złożonym oświadczeniem wnioskodawca nie posiada oszczędności (z uwagi na zajęcie rachunków bankowych należących do wnioskodawcy w toku prowadzonych postępowań egzekucyjnych), papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
W tym stanie uznano, co następuje.
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z uwagi na wyżej wskazaną regulację normatywną to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Z oczywistych względów rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.
Należy mieć jednakże na uwadze, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu) ma charakter wyjątkowy i jest stosowane tylko w przypadkach podmiotów charakteryzujących się wyjątkowo trudną sytuacją materialną. Do takich podmiotów należy zaliczyć m.in. osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku bądź korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej (por. w tej materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 179/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca wykazał zasadność złożonego wniosku w świetle ustawowo określonych przesłanek przyznania prawa pomocy.
W ustalonym stanie faktycznym przyjąć bowiem należy, że wnioskodawca nie ma obecnie realnych możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z wyboru. Z przedstawionych przez wnioskodawcę okoliczności wynika, że jego sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Wnioskodawca żyje bowiem poniżej kryterium dochodowego przyjętego dla świadczeń z pomocy społecznej, które dla osoby samotnie gospodarującej od dnia 1 października 2012 r. wynosi 542 zł zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zweryfikowanych kryteriów dochodowych oraz kwot świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej (Dz. U. z 2012 r., poz. 823).
W związku z powyższym, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia przyznając prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.