Uzasadnienie
Skarżący T. S., zamieszkały na terenie [...] w dniu 21 kwietnia 2004r. wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie wskazał jednak zaskarżonego aktu administracyjnego. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SO 89/04, zaś skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie organu, który wydał decyzję administracyjną, numeru, daty i przedmiotu tej decyzji - w terminie 60 dni. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego, iż jeżeli nie ustanowi pełnomocnika do prowadzenia sprawy zamieszkałego w Polsce, powinien w ciągu 60 dni od chwili doręczenia tegoż pisma wskazać Sądowi imię, nazwisko i adres pełnomocnika do doręczeń. Po bezskutecznym upływie wskazanego terminu pisma przeznaczone dla skarżącej będą dołączane do akt ze skutkiem doręczenia, zgodnie z treścią art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.).
Wezwanie zostało skarżącemu doręczone skutecznie w dniu 24 września 2004 r.
W dniu 2 października 2004 r. skarżący wniósł o ustanowienie z urzędu pełnomocnika. Do pisma dołączył szereg dokumentów wskazujących na to, że organem od którego pochodzi zaskarżony akt administracyjny jest Dyrektor Izby Celnej.
Pismem z dnia 4 listopada 2004 r. Sąd poinformował skarżącego, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości ustanowienia przez Sąd pełnomocnika dla doręczeń dla osoby zamieszkałej za granicą. Jednocześnie Sąd w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) przesłał Dyrektorowi Izby Celnej skargę wraz z załącznikami.
W dniu 9 grudnia 2004 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź na skargę wraz z aktami administracyjnymi i sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Gd 621/04.
W dniu 13 grudnia 2004 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Ponieważ dotychczasowe pisma skarżącego nie pozwalały na ustalenie jaki akt administracyjny jest przedmiotem zaskarżenia, pismem z dnia 17 grudnia 2004 r. został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu administracyjnego - w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Skoro jednak skarżący pomimo pouczenia nie ustanowił pełnomocnika procesowego, ani też nie wskazał pełnomocnika do doręczeń w kraju to wezwanie to należało zgodnie z przepisem art. 299§2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pozostawić w aktach ze skutkiem doręczenia. Termin do uzupełnienia braków pisma procesowego minął zatem w dniu 24 grudnia 2004 r.
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2005 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.