Uzasadnienie
W dniu 9 lutego 2015 r. pełnomocnik skarżącego powziął informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu P. D. na podstawie doręczonego mu pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. Następnie 13 lutego 2015r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia i sporządzenia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o wydłużenie terminu na wniesienie i sporządzenia skargi kasacyjnej do 30 dni. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału doręczonym 9 marca 2015r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez złożenie skargi kasacyjnej wraz z odpisem w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Zarządzeniem tym odmówiono wydłużenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, informując profesjonalnego pełnomocnika strony, że termin ten ma charakter ustawowy i nie może być przedłużony. W tym samym dniu pełnomocnik skarżącego uzupełnił braki formalne wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, składając ją wraz z odpisem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Dla oceny zasadności złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku podstawowego znaczenia nabierają postanowienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Nadto, w myśl art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z § 2 przedmiotowego artykułu w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W realiach sprawy radca prawny B. J. o fakcie ustanowienia go pełnomocnikiem z urzędu skarżącego dowiedział się z pisma OIRP doręczonego mu w dniu 9 lutego 2015r. Natomiast w dniu 13 lutego 2015r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej - wprawdzie obarczony brakami formalnymi - które jednak w wyznaczonym przez Sąd terminie zostały uzupełnione. W konsekwencji uznać należało, że 7 dniowy termin przewidziany w art. 87 § 1 ww. ustawy został zachowany, co umożliwia merytoryczną ocenę wniosku.
Mając na uwadze okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy jak i argumentację podniesioną we wniosku o przywrócenie terminu, Sąd doszedł do przekonania, iż uchybienie terminowi przez stronę może być uznane za niezawinione.
Po uzyskaniu przez radcę prawnego B. J. informacji o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu oraz informacji Sądu co do charakteru terminu, którego przedłużenia się domagał - podjął on wszelkie działania celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej.
W konsekwencji niezawinione przez stronę zdarzenie, uniemożliwiające wniesienie skargi kasacyjnej w przepisanym terminie (z uwagi na wymóg art. 175 §1 ustawy) zostało uznane przez Sąd za okoliczność stanowiącą podstawę do przywrócenia terminu w rozumieniu art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 ww. aktu normatywnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przywrócił uchybiony termin do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.