Uzasadnienie
M.M., reprezentowana przez radcę prawnego T. M. G., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 września 2013 r., utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia 24 lipca 2013 r., którą odmówiono M.M. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym ojcem, S.M. W skardze wniesiono o uchylenie decyzji SKO oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 627/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę M.M. i na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) uchylił decyzje organów obu instancji. W wyroku nie zawarto jednak rozstrzygnięcia o kosztach, o którym mowa w art. 200 w zw. z art. 209 ustawy p.p.s.a.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 30 września 2014 r.
Pismem z dnia 7 października 2014 r. pełnomocnik zwrócił się do Sądu o uzupełnienie wyroku o rozstrzygnięcie dotyczące zwrotu kosztów postępowania, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisu powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2).
Wyżej opisanym wyrokiem z dnia 11 września 2014 r. Sąd uwzględnił skargę M.M., w której zawarto wniosek o zwrot kosztów postępowania. Z tych względów na zasadzie art. 200 w zw. z art. 209 p.p.s.a. w wydanym wyroku Sąd z urzędu był zobowiązany do zasądzenia na rzecz skarżącego od organu zwrotu kosztów postępowania poniesionych przez stronę. W wyroku z dnia 11 września 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 627/14 Sąd nie zamieścił wskazanego w art. 209 p.p.s.a. obligatoryjnego orzeczenia w przedmiocie kosztów. Dlatego wniosek pełnomocnika o uzupełnienie orzeczenia w tym przedmiocie jest zasadny, zwłaszcza wobec zachowania czternastodniowego terminu wymaganego do skutecznego złożenia wniosku liczonego od dnia doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Zgodnie z regulacją zawartą w art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. O wysokości zasądzonych kosztów orzeczono zatem na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust.2 pkt 1 lit c Rozporządzania Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. 2013. poz. 490), mając na uwadze, że ograniczają się one w niniejszym postępowaniu do wynagrodzenia pełnomocnika skarżącej za udział w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji (240 zł) powiększonego o stawkę podatku VAT (23%).
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 200 w zw. z art. 209 p.p.s.a.