Uzasadnienie
A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 2013 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 2 września 2013 r. Nr [...], którą odmówiono A. K. przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad niepełnosprawnym mężem, J. K. Po wyznaczeniu terminu rozprawy na dzień 11 września 2014 r., do Sądu wpłynęło pismo SKO informujące, że skarżąca wycofała złożone w GOPS w P. wnioski o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością opieki nad mężem z dnia 8 sierpnia 2013 r. i z dnia 4 października 2013 r.
W konsekwencji Sąd wystąpił do A. K. z prośbą o wskazanie, czy wystosowane do GOPS pismo z dnia 2 lipca 2014 r. oznacza, że skarżąca cofnęła skargę na decyzję SKO z dnia 14 października 2013 r. nr [...].
W dniu 9 września 2014 r. Sąd otrzymał pismo skarżącej, w którym oświadczyła, że cofnęła skargę na decyzję SKO z dnia 14 października 2013 r., nr [...].
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., nr 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego obliguje Sąd do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie.